Wake me up when September begins

Σεπτέμβρης. Ο μήνας του επαναπροσδιορισμού και των μεγάλων αποφάσεων. Αυτών των αποφάσεων που πολλές φορές κρατάνε για κάποιες μέρες, κάποιες άλλες για ένα-δυο μήνες και καμιά φορά μπορεί να σου αλλάξουν και τη ζωή. Κάνοντας scrolldown στο μέσο facebookpage παρατηρούσε κανείς ανθρώπους που προσπαθούσαν να αποτινάξουν το καλοκαίρι από πάνω τους, ανθρώπους που προσπαθούσαν να διαβάσουν για την εξεταστική και κάποιους λιγότερους που εξυμνούσαν το φθινοπωρινό καιρό και όλα όσα φέρνει μαζί του.

nikolopoulou

Για μένα, ο Σεπτέμβρης είναι κάτι σαν την Πρωτοχρονιά. Μια ευκαιρία να ξαναρχίσεις τη ζωή σου, να δώσεις τον καλύτερο σου εαυτό και να κάνεις όλα όσα δεν έκανες μέχρι τώρα. Μπορεί τις περισσότερες φορές αυτό να μη συμβαίνει, όμως πάντα ένα νέο ξεκίνημα σου δίνει μια παραπάνω ώθηση. Γιατί, καλώς ή κακώς, ο Σεπτέμβρης είναι αυτό ακριβώς, μια αφετηρία. Μια αφετηρία για να πεις ότι θα διαβάσεις, ότι θα κάνεις μια καινούρια ξένη γλώσσα, ότι θα κάνεις εκείνη την πρακτική που δεν έκανες, ότι θα βάλεις τη ζωή σου σε μια σειρά τέλος πάντων. Και ας μην κοροϊδευόμαστε, αυτό δεν συμβαίνει σχεδόν ποτέ. Όμως εσύ έχεις πάντα την ελπίδα ότι υπάρχει και του χρόνου.

Στην πραγματικότητα, όμως, δεν είναι έτσι. Γιατί μπορεί να μην υπάρχει του χρόνου. Μπορεί η ζωή σου να έχει βρεθεί σε τελείως διαφορετική τροχιά από αυτή που υπολόγισες και ποτέ να μην αποτολμήσεις κάποια πράγματα. Πιθανώς να είσαι πολύ απασχολημένος, να έχεις καινούρια ενδιαφέροντα, ακόμα και να ξεχάσεις ότι τα ήθελες. Αυτά, ωστόσο, θα μένουν εκεί, ανεκπλήρωτα. Και μια μέρα θα μαζευτούν τόσα πολλά που θα ξεσπάσουν και θα σε κάνουν να τα θυμηθείς θες δεν θες. Γιατί αντιπροσωπεύουν όλες τις προσδοκίες και όλα τα όνειρα που ξεπέταξες με ένα «κι αύριο μέρα είναι».  Όμως αύριο είναι μια διαφορετική μέρα. Μια μέρα που θα σου φέρει καινούριες ευκαιρίες και καινούριους στόχους.

Οπότε ναι. Σ’ αρέσει δεν σ’ αρέσει δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο από το σήμερα. Μπορεί να υποστείς διπλάσια κούραση, να θες να τα παρατήσεις και να αναρωτιέσαι γιατί ακριβώς ξεκίνησες εξ αρχής, αλλά στο τέλος το μόνο που θα σου μείνει θα είναι ένα αίσθημα ευχαρίστησης. Γιατί δεν άφησες μια ευκαιρία να φύγει, γιατί σηκώθηκες από τον καναπέ και το κυνήγησες.

 Ακριβώς γι’ αυτό κι εγώ αγαπάω το Σεπτέμβρη. Επειδή με την αρχή της ακαδημαϊκής χρονιάς όσα χρόνια κι αν περάσουν θα με κάνει να σηκώνομαι από το γραφείο, να αρχίζω καινούρια πράγματα, να γράφομαι γυμναστήριο ή σε εκείνο το course που πάντα ήθελα αλλά βαριόμουν να ασχοληθώ. Για μένα, μακάρι κάθε μέρα να ήταν Σεπτέμβρης.

 Αλεξάνδρα Νικοπούλου

AIESEC του Πανεπιστημίου Πειραιά,

Tags: , , , , , , , , , ,