Tι είπε ο Αϊνστάιν στον κουρέα του;

Tι είπε ο Αϊνστάιν στον κουρέα του;

Του Ρόμπερτ Λ. Γουόλκε, εκδόσεις Κέδρος

einstein

Μα, είχε Κουρέα ο Αϊνστάιν;

Λογική απορία, αφού (όπως εύστοχα αναγράφεται και στο οπισθόφυλλο του βιβλίου) όποια φωτογραφία του μεγάλου επιστήμονα κι αν κοιτάξετε, σίγουρα θα σκεφτείτε πως η λέξη “κουρείο” ήταν τόσο οικεία γι’ αυτόν, όσο για σας τα “κουάρκ” και τα “νετρόνια” (εκτός κι αν είστε καθηγητής φυσικής οπότε μπορείτε ελεύθερα να αδιαφορήσετε για όλα τα παραπάνω). Στην προκειμένη περίπτωση βέβαια, η ερώτηση που μας απασχολεί είναι άλλη. “Κι αν όντως είχε;”

Αν λοιπόν όντως ο Αϊνστάιν είχε κουρέα, τι θα μπορούσε άραγε να συζητά μαζί του; Πόσα απ’ τα μυστήρια της φύσης συναντά κανείς καθημερινά μπροστά του; Και πόσα απ’ αυτά τα “ανεξήγητα” για μας φαινόμενα, θα αποτελούσαν βούτυρο στο ψωμί του σπουδαίου φυσικού; Πάνω σ’ αυτή τη βάση, ο επίτιμος καθηγητής χημείας του πανεπιστημίου του Πίτσμπουργκ, Ρόμπερτ Λ. Γουόλκε, αποφασίζει να ντυθεί για λίγο… Αϊνστάιν, φτάνει να δεχτούμε κι εμείς να αναλάβουμε το… κούρεμά του! Ή πιο απλά, προσπαθεί να μας κάνει “λιανά” καθημερινά ερωτήματα που ο καθένας θα μπορούσε να έχει, όπως:

– Γιατί οδηγούμε στα δεξιά του δρόμου;

-Τι κρατάει ένα αεροπλάνο στον αέρα;

-Γιατί τα ρούχα τσαλακώνονται;

-Πόσο κρύο μπορεί να κάνει;

-Γιατί το χιόνι είναι λευκό;

-Γιατί οι κορυφές των ψηλών βουνών είναι μονίμως χιονισμένες;

-Θα σωθείς αν πηδήξεις προς τα πάνω την τελευταία στιγμή σε ένα ασανσέρ που πέφτει;

(Σ.τ.Σ. Με έχει απασχολήσει πραγματικά πολύ αυτό το τελευταίο…)

Γραμμένο χωρίς επιστημονικές “κορόνες”, το “Τι είπε ο Αϊνστάιν στον κουρέα του;” απαιτεί ελάχιστες (έως και μηδενικές) γνώσεις φυσικής, πετυχαίνει απόλυτα το στόχο του, ενώ η γλώσσα του συγγραφέα είναι απολαυστική, γεμάτη χιούμορ και “καθημερινά” σχόλια. Αν και είναι φανερό πως δεν σκοπεύει τόσο στην πληροφόρηση όσο στην ψυχαγωγία των αναγνωστών του, ο Γουόλκε δίνει όντως απαντήσεις στα ερωτήματα του βιβλίου, και το κάνει με τρόπο τόσο άνετο κι εύκολο, που μοιραία σε οδηγεί στη σκέψη: “Αδύνατον! Μα ήταν τόσο απλό;”.

Σ’ αυτό το βιβλίο η φυσική ξαναντύνεται τα παραδοσιακά της ρούχα, ξαναγίνεται κατανοητή στον απλό (όχι μυημένο) άνθρωπο κι αναλαμβάνει τον πρωταρχικό της ρόλο. Δίνει εξηγήσεις γι’ αυτό που μπορεί κανείς να δει, ν’ ακούσει, να νιώσει και να αισθανθεί. Χωρίς μικροσκόπια και δύσκολες εξισώσεις, παύει να είναι μια πανεπιστημιακή σπαζοκεφαλιά και κάνει… το χόμπι της! Γίνεται διασκέδαση, αστειεύεται με την πεθερά σου και τις κάλτσες που χάνονται στο πλυντήριο, και στήνει “επιστημονικά” πειράματα στο εργαστήριο μιας μέσης εργένικης κουζίνας!

Υ.Γ. Τα βιβλία του Γουόλκε “Όσα δεν ήξερε ο Αϊνστάιν” και “Τι είπε ο Αϊνστάιν στο μάγειρά του” που προηγούνται αυτού εδώ, ανήκουν στην ίδια κατηγορία και αποτελούν εξίσου απολαυστικές “φυσικές” επιλογές.

Tags: , , , , ,