7 Πράγματα που στερούνται οι φοιτητές που δεν ζουν μόνοι τους

Με το που τελείωσαν οι πανελλήνιες, άρχισαν τα όνειρα για την απόλυτη φοιτητική ζωή.. Ναι, ναι.. αναφέρομαι σε όλα αυτά που ακούγαμε τόσα χρόνια.. Έλα όμως που λογαριάζαμε χωρίς τον ξενοδόχο. Τι εννοώ με αυτό; Εε δεν τα καταφέραμε όλοι μας. Άλλοι γιατί πέρασαν σε σχολή στην ίδια πόλη κατοικίας τους. Άλλοι πάλι γιατί εκεί όπου έμεναν είναι σχετικά κοντά με την πόλη όπου πέρασαν (Βλέπε καλή ώρα εμένα).. και αναγκάζονται να πηγαινοέρχονται. Εντάξει, μπορεί τα πράγματα να μην είναι αισχρά, αλλά και καταπληκτικά δεν τα λες. Όπως και να έχει χάνουμε πολλά από την φοιτητική μας ζωή. Ποια είναι όμως αυτά; Για δείτε στη λίστα που ακολουθεί. (Η λίστα επικεντρώνεται κατά κύριο λόγο σε όσους πηγαινοέρχονται, για να ξέρουμε και τι λέμε).

stamogiorgou

1. Το ότι δεν μένουμε μόνοι μας, είναι το βασικό μας παράπονο. Και με το δίκιο μας σωστά; Έχουμε την λατρεμένη μαμά, πάνω από το κεφάλι μας να μας ελέγχει, για να μην πω, να της δίνουμε αναφορά για το καθετί.

2. Αυτό βέβαια, ορίζει αρκετούς παράγοντες της ζωής μας. Για αρχή, ας πούμε ότι μια μέρα, θέλουμε να ξεραθούμε στον ύπνο ανενόχλητοι και να χάσουμε αυτό το περιβόητο 3ωρο μάθημα. Για να το κάνουμε αυτό, πρέπει να δοθεί γενική ανακοίνωση στο σπίτι. Γιατί δεν θα πας; Δεν είναι σημαντικό μάθημα; Θα πάρεις απουσία; Χιλιάδες ερωτήματα γεννιούνται με το που θα πεις κάτι τέτοιο. Ενώ αν μέναμε μόνοι μας.. Καταλαβαίνετε..

3. Επόμενο βασικό. Φτάνουμε στα 20κάτι και έχουμε τη μητέρα να κάνει τα πάντα για εμάς. Δεν μπαίνουμε και πολύ στη διαδικασία να κουνήσουμε το χεράκι μας, παρά την καλή μας πρόθεση. Και γιατί αυτό; Γιατί είμαστε παραχαϊδευμένοι και έτσι έχουμε μάθει. Ποιο το αποτέλεσμα όλου αυτού; Όχι μόνο δεν μαθαίνουμε να κάνουμε τα βασικά, να συντηρούμε δηλαδή μόνοι μας τον εαυτό μας, αλλά δεν γινόμαστε και ανεξάρτητοι. Βέβαια αυτό, διαφέρει ανά περίπτωση.

4. Νυχτερινές Περιπλανήσεις. Πρέπει να υπάρξει ολόκληρο σχέδιο προκειμένου να πραγματοποιηθεί. Κυρίως βέβαια για αυτούς που μένουν μακριά, δηλαδή εκτός πόλης. Μιλώντας λοιπόν εκ πείρας, έχω να πω, πως για να βγω βράδυ στην νυχτερινή Αθήνα, πρέπει να το έχω κανονίσει μέρες πριν. Πάντα βέβαια κανονίζεται τοιουτοτρόπως και όλα καλά.

5. Εξεταστική. Ανά πάσα ώρα και στιγμής γνωρίζουν πόσα μαθήματα πέρασες, με τι βαθμό και σε ποια κόπηκες. Είναι αδύνατον να κρυφτείς. Επίσης, είναι εύκολο να ελέγχουν το αν διαβάζεις ή αν χαζολογάς. Κυρίως συμβαίνει το δεύτερο εντάξει, αλλά κάπως τα μπαλώνεις τα πράγματα.

6. Στην όλη φάση του να μένεις μόνος/η είναι το να έρχεσαι να φεύγεις ότι ώρα θες, αλλά και να καλείς κόσμος σε απροσδιόριστες ώρες. Πράγμα αδύνατον για όσους μένουν ακόμα στο πατρικό τους.

7. Τέλος, όσοι πηγαινοέρχονται στη σχολή, δεν έχουν τη δυνατότητα να βρουν δουλειά. Σε καμία σχεδόν περίπτωση. Που θα βρεις καμάρι μου; Εκεί που μένεις; Ή εκεί που σπουδάζεις; Μεγάλο μπέρδεμα σου λέω. Άσε!

Βέβαια, για να μην τα τραγικοποιούμε όλα, όλο αυτό έχει και τα θετικά του. Έχεις κάποιον να σε ξυπνάει για να μην χάνεις τα μαθήματα (όποτε θες να πας βρε παιδί μου), δεν μπαίνεις στη διαδικασία να μαγειρέψεις όταν γυρνάς σπίτι ύστερα από μια κουραστική μέρα στη σχολή (χαχαχα), και το κυριότερο, δεν μπαίνει στη διαδικασία ότι πρέπει να πληρωθεί νοίκι, ΔΕΗ, νερό και τα λοιπά για ένα ακόμα σπίτι.

Φωτεινή Ανδριάνα Σταμογιώργου

Tags: , , , , , , , , ,