Χάρης Ρώμας: “είναι ντροπή να μην υπάρχουν ελληνικά σενάρια στην τηλεόραση”

Πως γεννήθηκε το μικρόβιο της υποκριτικής μέσα σας; Πότε είπατε στον εαυτό σας αυτόν τον δρόμο θέλω να ακολουθήσω;

Με μάγευε από πολύ μικρό ο κόσμος του θεάματος αλλά όταν έγινα 12 χρονών και είδα μια παράσταση στο θέατρο Τέχνης του Καρόλου Κουν, συγκλονίστηκα και αισθάνθηκα μέσα μου ότι αυτό πρέπει να κάνω κι εγώ. Παρ’ όλα αυτά σπούδασα πρώτα ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και παράλληλα άρχισα να ασχολούμαι με το θέατρο κρυφά στην αρχή και φανερά λίγο αργότερα όταν έγινε επιτακτική ανάγκη μου.

DSC10065-RETOUS

Τι περισσότερο αισθάνεστε; Στιχουργός, ηθοποιός ή σεναριογράφος;

Να σου υπενθυμίσω ότι είμαι και σκηνοθέτης αλλά όχι για να είμαι λίγο απ’ όλα. Την κάθε μία από τις ιδιότητές μου την αντιμετωπίζω με βαρύτητα και προσήλωση ενώ θεωρώ ότι είμαι ευτυχής και πλήρης γιατί μπορώ να εξασκώ και τις τέσσερις (όχι απαραίτητα όμως όλες μαζί κάθε φορά). Στην ταυτότητά μου πάντως αναφέρω σαν πρώτο επάγγελμα το επάγγελμα του συγγραφέα.

Απ’ όλες τις μέχρι τώρα δουλειές σας ποια εσείς θεωρείται τη σημαντικότερη όλων;

Τους ”Βατράχους” του Αριστοφάνη που παίχτηκαν στην Επίδαυρο, στο Ηρώδειο και σε όλη την Ελλάδα, τις προσωπικές μου θεατρικές δουλειές ”Οι ράγες πίσω μου”, ”Γηραιά ηθοποιός χάνει τον έλεγχο” και ”Αυτός που θα έσωζε τον κόσμο” και τις τηλεοπτικές μου σειρές ”Οι μεν και οι δεν”, ”Κωνσταντίνου και Ελένης”, ”Το καφέ της Χαράς”, ”Δεληγιάννειο Παρθεναγωγείο”.

Ποιο έργο σας θεωρείτε ότι δεν έτυχε της προβολής και της ανταπόκρισης που ενδεχομένως θα περιμένατε να είχε;

Το ”Δεληγιάννειο Παρθεναγωγείο” όταν πρωτοπαίχτηκε αντιμετωπίστηκε με δυσπιστία και έκανε μέτριες τηλεθεάσεις. Στη πορεία δικαιώθηκε σαν άκρως ποιοτική σειρά και μάλιστα βραβεύτηκα για πρώτη φορά με διπλό βραβείο σαν κωμικός και δραματικός ηθοποιός.

Υπάρχει κάτι που αν γυρνούσατε το χρόνο πίσω δεν θα θέλατε να το έχετε κάνει;

Υπάρχουν 2-3 πράγματα, ναι. Αλλά δε τρέχει και τίποτα που τα έκανα.

Πως βλέπετε την Ελληνική τηλεόραση του σήμερα; Γιατί τα ελληνικά σίριαλ έχουν μειωθεί τόσο πολύ;

Η ελληνική τηλεόραση του σήμερα είναι καθαρά ψυχαγωγική (ακόμη και η ενημέρωση είναι λαϊκίστικη για να ψυχαγωγήσει και να χειραγωγήσει τις μάζες). Δεν έχω τίποτα εναντίον της απλής ψυχαγωγίας, όμως η μυθοπλασία (οι τηλεοπτικές σειρές) είναι το μόνο είδος που εμπεριέχει τέχνη παρ’ ότι έχουνε παρουσιαστεί και πάρα πολλές πατάτες. Επίσης οι παράγοντες των καναλιών για οικονομία πλασάρουν τούρκικες σειρές ή διασκευάζουν ξένες σειρές για να μειώσουν το ρίσκο της αποτυχίας (χωρίς αυτό να σημαίνει ότι οι ξένες διασκευές πετυχαίνουν πάντα). Υπενθυμίζω ότι το ”Κωνσταντίνου και Ελένης” και το ”Καφέ της Χαράς” είναι οι πιο πολυπαιγμένες ελληνικές σειρές και με υψηλή τηλεθέαση πάντα. Είναι ντροπή να μην παράγεται ελληνικό προϊόν και στον τομέα των ελληνικών σεναρίων. Εκτός αν πιστεύουν κάποιοι ότι οι Τούρκοι γράφουν καλύτερα, πιο πρωτότυπα και πιο εμπνευσμένα!

HALLO FASHION

Είστε πολιτικοποιημένο άτομο. Ποια η γνώμη σας για τα δρώμενα στη πολιτική ζωή και για τις δυσκολίες που περνάει ο κόσμος;

Ο ελληνικός λαός είναι εν μέρει υπεύθυνος για τη λανθασμένη νοοτροπία και την πλασματική ζωή του ανέμελου καλοπερασάκια ή εν δυνάμει κομπιναδόρου που βιώσαμε τα τελευταία χρόνια. Οι κύριοι, όμως, υπεύθυνοι είναι αυτοί που αναλαμβάνουν να διοικήσουν ένα κράτος και να κατευθύνουν το λαό του. Αν δεν έχουν τη δύναμη να πουν στο λαό τις αλήθειες και να τον βάλουν στα δύσκολα όσο είναι καιρός επειδή σκέφτονται το πιθανό τίμημα (δηλαδή ότι ο λαός θα δώσει τη ψήφο του σ’ αυτόν που υπόσχεται περισσότερα) τότε δε δικαιούνται να παριστάνουν τους ηγέτες. Είναι ανθρωπάκια μικρότερου αναστήματος απ’ αυτούς που τους ψηφίζουν. Ο λαός και μεταξύ αυτών πολλοί αθώοι, τιμωρήθηκε αρκετά. Πρέπει να γίνει μια δραστική αλλαγή πλεύσης της ευρωζώνης ούτως ώστε ο Νότος και η Ελλάδα ειδικότερα να μην είναι χώρες δευτέρας κατηγορίας. Αυτό όμως χρειάζεται δουλειά και ανθρώπους με γνώση και πείσμα για να αλλάξουν μια τόσο δύσκαμπτη Ευρώπη δύο ταχυτήτων.

Ως άνθρωπος που έχει αγωνιστεί στη ζωή του και έχει καταφέρει πάρα πολλά, τι θα συμβουλεύατε τους νέους που προσπαθούν να χτίσουν το μέλλον τους κάτω από αντίξοες συνθήκες;

Να μην σκέφτονται να βολευτούν μόνο σαν μονάδες, αλλά να αγωνίζονται για μια γενικότερη άνοδο. Σε μια πιο ευημερούσα κοινωνία γενικώς θα έχουν περισσότερες προοπτικές και μεγαλύτερη τύχη. Τι νόημα έχει να φτιάξεις μια βίλα, ας πούμε, σε μια πόλη που είναι ολόκληρη καμένη; Τι νόημα έχει να βλέπεις ένα ωραίο περιβάλλον μέσα σε τέσσερις τοίχους κι όταν βγαίνεις έξω να περπατάς σε αποκαΐδια; Το γενικότερο καλό επιφέρει και το προσωπικό καλό και σίγουρα ο καθένας σε ένα υγιές περιβάλλον θα πάρει αυτό που του αντιστοιχεί, αυτό που του αξίζει.

Με τι ασχολείστε αυτή την περίοδο; Που μπορούμε να σας δούμε;

Στο ποιοτικό θέατρο Αγγέλων Βήμα, παίζεται το τελευταίο μου έργο ”Αυτός που θα έσωζε τον κόσμο” με εξαιρετικές κριτικές και εγκωμιαστικά σχόλια. Για να ισσοροπήσω όμως από το δύσκολο δραματικό ρόλο που παίζω εκεί, κατασκεύασα το μουσικό θεατρικό δρώμενο ”Με βασανίζουν οι γυναίκες” που παρουσιάζεται κάθε Δευτέρα στο περίφημο bar restaurant ”Doors” στο Κολωνάκι. Το έργο παρουσιάζεται υπό τη μορφή ενός τρελού ’70ς πάρτυ κι εγώ μαζί με τους υπέροχους συνεργάτες ηθοποιούς και μουσικούς κάνουμε κωμικά σκετς, τραγουδάμε και χορεύουμε για τον κόσμο και μαζί με τον κόσμο. Αρέσει τόσο πολύ που θα συνεχιστεί για όλη την επόμενη χρονιά και φιλοδοξώ οι Δευτέρες του ”Doors” να γίνουν στέκι.

Ποια είναι τα μελλοντικά σας σχέδια;

Μία καινούρια τηλεοπτική σειρά, μία καινούρια κινηματογραφική ταινία, ένα καινούριο θεατρικό έργο, τουρνέ με το θέατρό μου στην Αυστραλία, αργότερα στην Ευρώπη και αργότερα στη Νότιο Αφρική… Θέλεις κι άλλα σχέδια; Έχω πολλά. Έχω γεννηθεί για να κάνω σχέδια και ευτυχώς τα περισσότερα απ’ αυτά να τα υλοποιώ!

Tags: , , , , , , , , , ,