Φοιτητικές εκλογές 2013 – απόψεις

foititikes_ekloges

Στις 17 Απριλίου έγιναν οι φοιτητικές εκλογές σε όλα τα Α.Ε.Ι. και Α.Τ.Ε.Ι. της χώρας. Υπό το πρίσμα των πολιτικών εξελίξεων στη χώρα μας αλλά και στη Κύπρο, οι φοιτητές, εκτός από την ανάδειξη των εκπροσώπων τους στα διοικητικά όργανα και στους φοιτητικούς συλλόγους, τοποθετήθηκαν και για τα δρώμενα.

Παρακάτω παρατίθενται οι απόψεις φοιτητών σχετικά με το θεσμό.

άρθρο 1

Υπάρχει άραγε διαφορά με τις φοιτητικές εκλογές του 2012, του 2011, του 2002, του 2000, ή του 1995; Πολύ αμφιβάλλω… Οι πολιτικές παρατάξεις ισχυρίζονται πως το πανεπιστήμιο είναι μια μικρογραφία της κοινωνίας και πως η αλλαγή στον κόσμο έξω από το πανεπιστήμιο, μπορεί να επέλθει με την οργάνωση των φοιτητών μέσα στο πανεπιστήμιο. Νομίζω πως κάτι τέτοιο δεν είναι απλά ψέμα, είναι μια δικαιολογία. Μια δικαιολογία των φοιτητών που είναι στις πολιτικές παρατάξεις να πιστέψουν πως κάτι κάνουν, ή πως προσφέρουν κάτι, ή ότι επειδή είναι φοιτητές πρέπει να είναι ή να δείχνουν πολιτικοποιημένοι. Μην ξεχνάμε άλλωστε ότι ένα μεγάλο ποσοστό εισχωρεί στις φοιτητικές παρατάξεις για να κοινωνικοποιηθεί, κι όχι από ενδιαφέρον για τα κοινά.

Και ποια είναι δηλαδή αυτά τα κοινά τελοσπάντων; Και γιατί να εκφράζονται μέσα από τις παρατάξεις και τις εκλογές; Πολιτική δράση είναι κάθε δράση του ατόμου που τα αποτελέσματά της επηρεάζουν ένα μεγάλο σύνολο ατόμων, μια κοινωνία. Αυτό επομένως θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά, χωρίς εκλογές και ψευτοσυνδικαλισμούς. Πολιτική δράση θα μπορούσε να είναι η δράση μιας καλλιτεχνικής ομάδας. Γιατί να πιστεύουμε ότι η οποιαδήποτε φοιτητική παράταξη μπορεί να κάνει κάτι για τη βελτίωση του πανεπιστημίου και να μην πιστεύουμε ότι ο καθένας από μας, αν και όταν το αισθάνεται μπορεί να προσφέρει μόνος του ή μέσα από μια άλλου είδους ομάδα στους γύρω του; Είτε αυτό είναι η σχολή μας, είτε είναι κάτι ευρύτερο.

Όλοι γνωρίζουμε τι γίνεται μέσα στις παρατάξεις, τι μπορούμε να περιμένουμε απ’ αυτές και ποιοι ανήκουν σ’ αυτές συνήθως. Γιατί να δίνουμε χώρο σε άτομα που νομίζουν ότι είναι μικροί Σαμαράδες, Βενιζέλοι, Τσίπρες ή Τσε; Γιατί να πηγαίνουμε να ψηφίζουμε στις εκλογές; Τι βγήκε ποτέ από αυτόν τον θεσμό; Όσα πάρτυ είναι να γίνουν θα γίνουν, ότι αποφάσεις είναι να παρθούν θα παρθούν, κι ό,τι αντιδράσεις και παραστάσεις διαμαρτυρίας είναι να γίνουν, θα γίνουν κι αυτές.

Ας μην κρυβόμαστε πίσω από ψεύτικες ιδέες, κενές ιδεολογίες και πλάτες που μας στηρίζουν. Νομίζω πως τα κόμματα δεν έχουν καμία θέση στο πανεπιστήμιο, είναι υπολείμματα παλιάς εποχής, κι αν είμαστε νέοι άνθρωποι και τα ‘χουμε βαρεθεί όλα, κι αν κατακρίνουμε τα κόμματα συλλήβδην, γιατί συνεχίζουμε να συμπεριφερόμαστε εκλογικά όπως κάνανε οι γονείς μας; Η εποχή ζητά κάτι νέο…Κάτι έξω από κόμματα, έξω από δήθεν μαζικές εκδηλώσεις και μηνύματα..Μια οργάνωση των φοιτητών που θα προέλθει φυσικά, αναγκαία, βγαλμένη απ’ όλα αυτά που μας ενώνουν κι όχι απ’ όλα αυτά που μας χωρίζουν.

Σκέψου αν θα ψηφίσεις και ποιον θα ψηφίσεις. Κι αν τελικά το πανεπιστήμιο είναι μικρογραφία της κοινωνίας, σταμάτα να κατακρίνεις τους βουλευτές και τους μεσήλικες που οδήγησαν εδώ τη χώρα, γιατί και συ το ίδιο θα ‘κανες.

Ιωάννα Λιούτσια

φοιτήτρια Φιλοσοφικής Α.Π.Θ.

 

άρθρο 2

Φοιτητικές εκλογές: Dum spiro, spero

15/09/2010: Η πρώτη μέρα που πήγα στο Πάντειο ως πρωτοετής φοιτήτρια. Ήμουν αρκετά αγχωμένη και περιέργη για το τι πρόκειται να αντιμετωπίσω και η αλήθεια είναι ότι με εντυπωσίασε η πραγματικότητα. Με το που πατούσες το πόδι σου, οι μισοί έσπευδαν να σε «βοηθήσουν» με την εγγραφή σου και «ό,τι άλλο χρειαστείς» και οι άλλοι μισοί πάλευαν να σε πείσουν ότι οι πρώτοι το μόνο που θέλουν είναι να σε εκμεταλλευτούν. Μιας και ήταν αναμενόμενες οι παραπάνω καταστάσεις, προσπαθούσα απλώς, όπως μπορούσα, να αποφύγω και τους μεν και τους δε, δεν ήξερα τόσο καλά τα πανεπιστημιακά,ώστε να ασχοληθώ περαιτέρω…

17/04/2013: Καλούμαι ως φοιτήτρια να ψηφίσω ποιά παράταξη με εκφράζει περισσότερο ως προς τις προτάσεις της ώστε να λύσει τα ζητήματα που μαστίζουν τα ελληνικά πανεπιστήμια και ειδικότερα ζητήματα του Παντείου. Τρία χρόνια την ψάχνω, μάλλον κρύβεται καλά αυτή η παράταξη, γιατί ακόμα δεν τη βρήκα!

Κάθε χρόνο όλοι μας λίγο πριν τις εκλογές διαβάζουμε και ακούμε αρκετά άτομα από τον πανεπιστημιακό χώρο να υποστηρίζουν ότι πρέπει επιτέλους να εξαλειφθούν τα φαινόμενα διαφθοράς, συμφερόντων και κομματοκρατίας στα Πανεπιστήμια, όλοι συμφωνούμε, αλλά για κάποιον ανεξήγητο λόγο, την επόμενη μέρα είναι πάλι στα ηνία με πολύ υψηλά ποσοστά κυρίως δύο συγκεκριμένες παρατάξεις οι οποίες εφαρμόζουν επιτυχώς ως τώρα κυρίως εκδρομές και πάρτυ.

Προσωπικά, δεν θεωρώ ιδιαίτερα χρήσιμες τις φοιτητικές εκλογές με την σημερινή λογική, για τον απλούστατο λόγο ότι δεν θεωρώ ότι υπάρχει λόγος ύπαρξης κομματικών (όχι φοιτητικών, αναφέρομαι στις κομματικές νεολαίες) παρατάξεων στα Πανεπιστήμια. Τα Πανεπιστήμια είναι χώροι που προάγουν τη γνώση, την επιστήμη, την παιδεία. Η προσπάθεια μεταφοράς και εφαρμογής του πολιτειακού μας συστήματος στο σύστημα λήψης αποφάσεων του πανεπιστημίου μοιάζει ατυχές αφού καταλήγει να έχει τις ίδιες πληγές που κατέληξε να έχει και στη κοινωνία μας (όπως η κομματοκρατία και η πελατοκρατία). Αυτό που ίσως θα ήταν ιδανικό ως προς τη συμμετοχή των φοιτητών στη λήψη αποφάσεων είναι η ενίσχυση του συλλόγου φοιτητών του κάθε πανεπιστημίου και συχνές γενικές συνελεύσεις όπου θα συζητητώνται τα καίρια θέματα, θα λαμβάνονται αποφάσεις και θα τις εισηγούνται οι φοιτητές στη διοίκηση. Χωρίς την ύπαρξη νεολαίων και χρωματισμένων ομάδων που θα εμπλέκονται στη διαδικασία. Και οι όποιες εκλογές θα γίνονται να αφορούν τα μέλη (άτομα, όχι ομάδες) του συμβουλίου του συλλόγου φοιτητών. Ως τώρα, σπανίως έχει επιτευχθεί κάποια αξιόλογη πρόταση από κομματική παράταξη, μόνο από γενικές συνελεύσεις και τον σύλλογο φοιτητών.

Τώρα, λοιπόν, που καλούμαστε να ψηφίσουμε αύριο, θα ήταν καλό να σκεφτούμε τι πραγματικά θέλουμε για το Πανεπιστήμιό μας, ειδικά τώρα που έχουν τεθεί κρίσιμα ζητήματα (όπως το σχέδιο «Αθηνά»). Διότι, υπάρχουν δύο όψεις του νομίσματος: από τη μία, είναι οι σκληροπυρηνικοί φοιτητές οι οποίοι δεν διστάζουν να καταφύγουν σε πράξεις βίας, όπως στο ΤΕΙ Πάτρας (αναφέρομαι και στις δύο ομάδες φοιτητών που ενεπλάκησαν στο συμβάν) και, από την άλλη, υπάρχουν πολλοί (και θέλω να το πιστεύω αυτό) ανεξάρτητοι φοιτητές οι οποίοι ενδιαφέρονται πραγματικά για το Πανεπιστήμιο και αγωνίζονται γι’ αυτό χωρίς να χρωματίζονται, δημιουργούν και συμμετέχουν σε συλλογικές δράσεις με σκοπό τη πραγματική βελτίωση της καθημερινότητάς μας ως φοιτητές αγνοώντας τις πιθανές δυσκολίες που θα κληθούν να αντιμετωπίσουν. Εσείς ποιό από τα δύο Πανεπιστήμια προτιμάτε;

Βασιλική Μελετάκη

φοιτήτρια Κοινωνιολογίας στο Πάντειο

Tags: , , , ,