Το Νόημα των Χριστουγέννων

Λίγες ημέρες μόνον έμειναν για να υποδεχτούμε την πιο πολυπόθητη ημέρα ολόκληρης της χρονιάς, την ημέρα εκείνη που με τόση λαχτάρα αναμένουν τα παιδιά και με ακόμη περισσότερη λαχτάρα οι ενήλικες, που κατά βάθος παραμένουν παιδιά. Τα Χριστούγεννα είναι η γιορτή της αγάπης και της οικογένειας, της αλληλεγγύης και της ανιδιοτέλειας. Ωστόσο, όσο εύκολα το λέμε, τόσο δύσκολο και περίπλοκο είναι να κατανοήσουμε το πραγματικό νόημα των εορτών και να κάνουμε πράξη όλες αυτές τις ιδέες που θα μπορούσαν να φέρουν μία νέα, ομορφότερη πραγματικότητα σε εμάς τους ίδιους, στις σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων και εν τέλει στον κόσμο που ζούμε. Ποιο είναι λοιπόν το αληθινό νόημα των Άγιων αυτών ημερών; Τι είναι αυτό που βαθύτατα επιθυμούμε σε συλλογικό επίπεδο αλλά και ο καθένας από εμάς ξεχωριστά;

gouta

Αυτό που είναι σίγουρο είναι ότι τα φετινά Χριστούγεννα θα βρουν τη χώρα μας αλλά και ολόκληρη τη γη σε μία κατάσταση πολυεπίπεδης κρίσης. Κρίση πολιτισμική, κρίση αξιών και πεποιθήσεων, κρίση οικονομική και κρίση κοινωνική, μέσα και έξω από τα σπίτια μας, στο πεζοδρόμιο της γειτονιάς μας όπου κοιμάται ο γνωστός-άγνωστος άστεγος, στις ταλαιπωρημένες μέρες του Έλληνα συνταξιούχου, στα ατελείωτα ταξίδια του Σύριου πρόσφυγα. Κι όσο οι κοινωνίες ισορροπούν αμφίβολα μεταξύ ωμής και υφέρπουσας τρομοκρατίας όλοι εμείς καλούμαστε να κάνουμε συναισθηματική στροφή εκατόν ογδόντα μοιρών και να αποδεχτούμε την σχεδόν αυθόρμητη-σχεδόν επιβεβλημένη χριστουγεννιάτικη ευδαιμονία των ημερών.

Καλούμαστε, ακόμα, να ξυπνήσουμε από την καθημερινή μονοτονία το πρωί της 24ης Δεκεμβρίου και να αρχίσουμε μεμιάς να αναμένουμε το θαύμα, να τραγουδάμε τα κάλαντα και να ζούμε την ποίηση την ίδια στιγμή που οι προηγούμενες τριακόσιες εξήντα τέσσερις μέρες του έτους ήταν πέρα ως πέρα αντιποιητικές. Και ενίοτε το καταφέρνουμε. Δίνουμε καλά υπολογισμένη και λεπτομερώς μετρημένη αγάπη προς όλους (και επιδέξια την παίρνουμε πίσω μόλις η χρυσόσκονη αρχίσει να εξατμίζεται), διασκεδάζουμε μέχρι το επόμενο πρωί και τρώμε λαίμαργα επιτρέποντας (δικαιωματικά θα έλεγαν οι περισσότεροι) στους εαυτούς μας να ξεχειλίσουν από απληστία για να τιμήσουμε δεόντως Αυτόν που ήρθε στη γη για να διδάξει την απλότητα.

Δεν είναι λοιπόν τυχαίο που για πολλούς οι γιορτές προκαλούν ένα συναίσθημα χαρμολύπης, μία ανεπαίσθητη μελαγχολία ασύμβατη με το γενικότερο κλίμα που επικρατεί γύρω μας. Πρόκειται μάλλον για επίγνωση του πεζού τρόπου που επιλέγουμε να περάσουμε τα Χριστούγεννα σε συνδυασμό με μία σύγχυση για το τι είναι αυτό που πραγματικά θα μπορούσε να κάνει την ημέρα αυτή ξεχωριστή, δεδομένου του ανικανοποίητου που ανεξήγητα πολλές φορές εισβάλει στις ψυχές μας. Γιατί στην πραγματικότητα ίσως ένα μεγάλο κομμάτι από αυτά που θέλουμε να ζήσουμε τις ημέρες των γιορτών να τα ζούμε ήδη δίχως να το έχουμε πάρει χαμπάρι ακόμα. Ίσως να παίρνουμε αγάπη επαρκή αλλά να μην την εκτιμούμε ανάλογα. Ίσως το πατρικό μας σπίτι να είναι πιο ζεστό και φιλόξενο για να γιορτάσουμε τη γέννηση του Ιησού απ’ ότι κάποια λαμπερή Ευρωπαϊκή πρωτεύουσα.

Καταλήγουμε, λοιπόν, στο ότι ένα είναι το μυστικό για να περάσουν οι μέρες αυτές όσο πιο όμορφα και ουσιαστικά γίνεται: να δημιουργήσουμε μόνοι μας την ευτυχία που δικαιολογημένα ή όχι μας λείπει. Τα υλικά αγαθά δεν αναμένονται να είναι πολλά αν λάβει κανείς υπόψη την οικονομική κατάσταση της χώρας μας, επομένως, το μόνο στο οποίο μπορούμε να ποντάρουμε είναι οι πνευματικές και ψυχικές απολαύσεις, οι οποίες διαπιστώνει κανείς ότι είναι αναπάντεχα ποικίλες και πολύτιμες. Οι δυσκολίες δε θα πάψουν να υπάρχουν για όσους εργάζονται ακόμη και ανήμερα, αλλά και για τους υπόλοιπους που ενδεχομένως να έχουν περισσότερες υποχρεώσεις παρά ανέσεις.

Έχουμε, ωστόσο, αυτές τις μέρες την ευκαιρία να περιεργαστούμε το πιο αξιοθαύμαστο από τα αγαθά, την αγάπη και τις διάφορες εκφάνσεις και εκδηλώσεις της. Έχουμε την ευκαιρία πάνω από όλα να καλλιεργήσουμε τα δικά μας συναισθήματα και να βελτιώσουμε τους εαυτούς μας, όχι στιγμιαία και περιστασιακά αλλά με διάρκεια και με συνείδηση με υπόσχεση για αυτοβελτίωση όλο το χρόνο. Μπορούμε φέτος τα Χριστούγεννα να αποφασίσουμε να αγαπήσουμε με όλη μας την καρδιά οποιονδήποτε ή οτιδήποτε γύρω μας μάς εμπνέει την αγάπη. Μπορούμε ακόμα, ο καθένας ξεχωριστά, να αγαπήσουμε τον εαυτό μας, να τον αποδεχτούμε με τα προτερήματα και τα ελαττώματά του και να θέσουμε στόχους απλούς, καθημερινούς και υλοποιήσιμους ή πιο δύσκολους και μεγαλεπήβολους ανάλογα με το τι υπαγορεύουν οι πιο αγνές μας επιθυμίες.

Ο καθένας είναι ελεύθερος να επιλέξει τον τόπο και τον τρόπο της προσωπικής του αναγέννησης, παράλληλης με τη γέννηση του Χριστού. Μπορεί η στιγμή αυτή να βρει κάποιους από εμάς παρέα με αγαπημένους φίλους και συγγενείς, ενώ άλλους μοναχικούς, παρέα με την τέχνη, με ένα βιβλίο ή θεατές μίας παράστασης. Μπορεί να ζητήσουμε δυνατά αυτό που επιθυμούμε ή να το ευχηθούμε από μέσα μας, σε έναν φανταστικό Άγιο Βασίλη με την καπιταλιστική μορφή της κόκκινης στολής ή με μία πιο προσωπική μορφή, με το πρόσωπο του πατέρα ή του αδελφού μας.

Τέλος, ένας εύκολος και οργανωμένος τρόπος να καλλιεργήσουμε τις θετικές πλευρές του εαυτού μας και παράλληλα να προσφέρουμε είναι ο εθελοντισμός. Όσοι έχουν ασχοληθεί στο παρελθόν με κάποια εθελοντική δραστηριότητα γνωρίζουν πόσο σημαντική είναι η συλλογικότητα τέτοιων δράσεων και η ικανοποίηση που μπορεί να αντλήσει κανείς από τις πράξεις αλληλεγγύης. Πρόκειται ενδεχομένως για δράση που εμπλέκει σε κάποιο βαθμό τον προσωπικό εγωισμό του καθενός, ωστόσο, όχι μόνο ενισχύονται με τον εθελοντισμό οι πιο ανίσχυρες κοινωνικές ομάδες αλλά παράλληλα ο εθελοντής έχει τη δυνατότητα να έρθει σε επαφή με πολλαπλές πλευρές της ανθρώπινης ζωής και να μάθει να αξιολογεί τη σημαντικότητα των αγαθών.

Ας περάσουμε λοιπόν αισιόδοξα και ουσιαστικά τις ημέρες που ακολουθούν! Εύχομαι τα φετινά Χριστούγεννα να φέρουν στις ζωές όλων τέχνη και δημιουργική φαντασία για να φτιάξουμε για μας αλλά και για τους αγαπημένους μας ανθρώπους στιγμές ξεχωριστές!

Χρύσα Γούτα

Tags: , , , , , , , , , , , ,