Τελικά μήπως όλα είναι μέσα στο μυαλό μας…;

Μετά το πέρας μιας εξοντωτικής-γεμάτης εξεταστικής περιόδου, επιτέλους έρχεται η μεγαλεπήβολη ώρα των καλοκαιρινών διακοπών και σαν σωστή κυρία που θέλει να σέβεται τον εαυτό της ετοίμασα ωραία-ωραία την βαλίτσα μου με όλα τα απαραίτητα και μη-όπως πάντοτε συνηθίζει να μου λέει η γιαγιά μου- και με έναν τόνο βιβλίων που δεν πρόλαβα να διαβάσω τη διάρκεια του εξαμήνου. Έτοιμη λοιπόν να αναχωρήσω για τον προορισμό του «καλοκαιρινού μου ονείρου» γεμάτη ανυπομονησία και χαρά, πιάνω τον εαυτό μου να σκέφτεται ότι θα περάσω ένα μήνα και κάτι χωρίς διαδίκτυο !! Δεν χρειάζεται να πω νομίζω περισσότερα, κατανοείτε… «Ωωωω δυστυχία μου σκέφτομαι, τα email, τα μηνύματα μου, οι φίλοι μου τι θα γίνουν, πως θα ενημερώνομαι για την επικαιρότητα ; Απλά φρίκη!! Και κάπως έτσι από προορισμός του καλοκαιρινού ονείρου έγινε, προορισμός σκέτο, ούτε ονείρου ούτε φαντασίας…

perperidou

Έτσι, αντί να με υποδεχθεί ο ενθουσιασμός και η χαρά, με υποδέχθηκαν η απογοήτευση, τα νεύρα και η αρνητική μου ενέργεια… Καθώς έφτασα και προσπαθώντας να σκαρφιστώ λύσεις, μου ήρθε στο μυαλό μια καταλυτική και αγαπημένη φράση της φιλολόγου μου στη Β΄ Λυκείου, η κυρία Ντόρα μου είχε πει κάποτε χαρακτηριστικά σε μια από τις συνομιλίες που είχαμε « Ειρήνη, όταν η ζωή σου δίνει λεμόνια θα κάνεις λεμονάδα…» . Όντας μικρή και αγνοώντας εν μέρει τι θα πει πραγματική ζωή, – όσο ζει κανείς μαθαίνει-, δεν μπόρεσα να συλλάβω στη πλήρη διάσταση αυτό το απόφθεγμα εκείνη τη δεδομένη χρονική στιγμή. Όμως, όταν έρχεται η στιγμή, η δύσκολη εκείνη στιγμή που πρέπει να κάνεις το καλύτερο δυνατό με τα δεδομένα και τα πράγματα που έχεις και υπό συγκεκριμένες συνθήκες, τότε επαληθεύεται περίτρανα και θριαμβευτικά η φράση της αγαπημένης μου καθηγήτριας. Και κάπως έτσι εκεί που βρίσκομαι στο αδιέξοδο, σε φάση μιζέριας, θλίψης και ψιλό- αυτολύπησης, ξάφνου βρίσκω τον δρόμος της επιστροφής στην πραγματικότητα. Η παράσταση της Drama Queen μόλις έλαβε τέλος…

«Πολλές φορές προβληματίζομαι, πως εμείς τα ανθρωπινά πλάσματα αφήνουμε ανούσια και δευτερεύοντα ζητούμενα και δεδομένα, να μας καθορίζουν την ευτυχία μας και τελικά την ίδια μας τη ζωή. Ο σημερινός άνθρωπος βρίσκεται υπό την εξάρτηση τόσων πολλών και διαφορετικών πραγμάτων και συνιστωσών, που τελικά τίθεται το ζήτημα κατά πόσο είμαστε ελεύθερα και αυτόβουλα όντα.»

Αφού συνθηκολόγησα με τον εαυτό μου, διαπίστωσα τελικά ότι το πώς ευελπιστούμε, φανταζόμαστε και θεωρούμε ότι είναι τα πράγματα απέχει παρασάγγας από τη πεζή, μα γλυκιά και μοιραία πραγματικότητα στην οποία ζούμε. Δημιουργούμε στο μυαλό μας, εικόνες τελειότητας από το πιο μικρό και ευτελές πράγμα μέχρι και το πιο σημαντικό : οι τέλειες διακοπές, τα τέλεια παπούτσια, η τέλεια δουλειά, ο τέλειος σύντροφος, οι τέλειοι φίλοι και πάει λέγοντας και η φανταστική τελειότητα όλο και εξαπλώνεται… Ο Μίλαν Κόυντερα είπε πολύ σωστά : «Δεν υπάρχει τελειότητα, υπάρχει μόνο ζωή…» . Πλάθοντας στο μυαλό μας, τα τέλεια δεδομένα- που βέβαια είναι αναγκαίο να συμβαίνει για λόγους επιβίωσης – ξεχνάμε να ζούμε και να απολαμβάνουμε τα δεδομένα της κάθε στιγμής, τη λεμονάδα ή πορτοκαλάδα της κάθε φάσης, με αποτέλεσμα να κοιτάμε συχνά πίσω και να λέμε «αν είχα ξανά την ευκαιρία θα έκανα…» και έτσι περνάει η ζωή με εμάς θεατές της, παθητικούς δρώντες. Όμως, το ποτάμι κυλάει πάντα προς τα μπρος και ποτέ προς τα πίσω…

Μπορεί να έχασα τελικά την πρόσβαση στο διαδίκτυο για ένα μήνα, αλλά κέρδισα άλλα πράγματα, πολυτιμότερα… Ξυπνούσα και με μια πετσέτα ανά χείρας διέσχιζα το χωρίο και σε πέντε λεπτά έφτανα στην κοντινότερη παραλία της περιοχής, το πρωί άκουγα τα τζιτζίκια να τραγουδούν και έβλεπα τον ήλιο να χάνεται μέσα στη θάλασσα, έκανα εισπνοές θαλασσινού ιωδίου, έκανα φίλους, γνώρισα νέα μέρη, γέλασα, ξεκουράστηκα, διάβασα, βγήκα, απόλαυσα την ησυχία χωρίς ίχνος καυσαερίου, έπιασα μετά από κάτι μήνες ξανά εφημερίδα στα χέρια μου, απλά έζησα… Όσο για το κινητό μου κάπου ξεχασμένο σε κάποια γωνία του δωματίου. Επιστρέφοντας στη βάση μου, στη πόλη που αγαπώ τόσο πολύ, συλλογίζομαι ότι τελικά το μουντό και χωρίς κανένα ενδιαφέρον καλοκαίρι, ήταν το καλύτερο καλοκαίρι της ζωής μου…

Tags: , , , , , , , , , , ,