Τα προ του τύπου:

perperidouΚατά έναν μαγικό τρόπο, ποτέ δεν έτυχε να θαυμάσω στην μέχρι τώρα πορεία μου κάποια «διάσημη προσωπικότητα», που περιτριγυρίζεται από διάφορους «αυλικούς» και λάμπει από τα φλας της δημοσιότητας. Πάντα θαύμαζα, αγαπούσα και σεβόμουν τους «γήινους» «θνητούς» ανθρώπους, που συναντούσα στην για άλλους πεζή καθημερινότητα μου, που σας διαβεβαιώνω τώρα που το ξανασκέφτομαι μόνο πεζή δεν ήταν και δεν είναι ! Αυτοί οι άνθρωποι μακριά από όλα αυτά τα εκθαμβωτικά φλάς των «μικρών – διάσημων θεοτήτων», αλλά εξίσου και μάλλον παραπάνω όμορφοι(τόσο εξωτερικά όσο και εσωτερικά), δημιουργικοί, αληθινοί, άξιοι, εργατικοί, με επηρέασαν στην διαμόρφωση της προσωπικότητάς μου.

Αναζητώντας στην ζωή μας τα σπουδαία, μεγαλεπήβολα και λαμπερά πράγματα ξεχνάμε και χάνουμε τα ουσιαστικά, τα οποία μπορεί να έχουν ποικίλες διαστάσεις και εκφάνσεις από μία ευχάριστη συζήτηση μέχρι μια αγκαλιά από ένα αγαπημένο μας πρόσωπο…

Και κάπως έτσι χανόμαστε μέσα στα πρέπει που μας επιβάλει η εποχή μας και μας επιτάσσει η μόδα. Σε κανόνες και αρχές που έφτιαξαν άλλοι για εμάς και εμείς απλά σαν καλές μαθήτριες και καλοί μαθητές θα πρέπει να τα ενστερνιζόμαστε και να τα ακολουθούμε. Όμως, σε όλο αυτό που είμαστε εμείς ; Ο καθένας ξεχωριστά από εμάς που βρίσκεται ;

Η ζωή προχωρά με εμάς να ακολουθούμε νόρμες και να έχουμε χάσει την μοναδικότητα και την διαφορετικότητα μας μέσα σε ένα ομογενοποιημένο σύνολο, που ίσως τελικά και να μην μας εκφράζει απόλυτα ή να μας εκφράζει εν μέρει !

Χθες για εμένα ήταν μια υπέροχη ημέρα, γιατί επιβεβαιώθηκε για πολλοστή φορά η αρχική μου θεωρία και άποψη, για το ποια είναι τα δικά μου πρότυπα τελικά! Πάντα εκτιμούσα τους εργατικούς ανθρώπους, αυτούς που παρά τις δικές τους προσωπικές δυσκολίες δίνουν απλόχερα στον συνάνθρωπο την βοήθεια τους, στηρίζουν τους δικούς τους ανθρώπους και αγωνίζονται όχι μόνο για τον εαυτό τους, αλλά και για μια ομάδα ανθρώπων, η οποία μπορεί να είναι από την οικογένεια τους μέχρι και την πόλη τους .

Αυτοί οι «αφανείς ήρωες», που για όλους μας λίγο ή πολύ είναι δεδομένοι, καθώς κατά γενική ομολογία δεν εντυπωσιαζόμαστε συχνά ή δεν θαυμάζουμε εύκολα, για παράδειγμα τους γονείς μας , τους φίλους μας κτλ, αφού λόγω και της καθημερινής τριβής και παρουσίας τους θεωρούμε δεδομένους και «προσιτούς» . Με αποτέλεσμα, ίσως να μας διαφεύγει το πόσο καθοριστικό ρόλο είχαν, έχουν και θα έχουν στην ζωή μας .

Σήμερα, η ομάδα μου έχουμε να παραδώσουμε και να παρουσιάσουμε ίσως την πιο δύσκολη πανεπιστημιακή μας εργασία μέχρι τώρα. Χθες αφού κάναμε τις τελικές πρόβες και διορθώσεις με τα υπόλοιπα μέλη, χτυπά το κουδούνι και ανεβαίνουν οι γονείς μου, η μαμά και ο μπαμπάς μου παρατηρούν το άγχος και την σύγχυση μου και αμέσως η μαμά μου με αγκαλιάζει σφιχτά , με φιλά και μου λέει «σε αγαπώ» με αυτόν τον τόσο μοναδικό και ξεχωριστό τρόπο που το λένε οι μαμάδες. Έπειτα, ο μπαμπάς μου με το πλατύ του χαμόγελο και την απέραντη αγάπη του με αγκαλιάζει και με φιλά και αυτός.

Για εμένα, για την φοιτήτρια -κόρη τους, που πλέον αναζητώ άλλα πράγματα στην ζωή μου, βρίσκομαι σε μια δημιουργική και ξεχωριστή περίοδο, αυτή η κίνηση και αυτά τα λόγια παραμένουν τα πιο όμορφα της ζωής μου.

Όσο και αν μεγαλώσω, αλλάξω, κάνω λάθη, πέσω ή έχω επιτυχίες, θα είμαι πάντα για αυτούς τους δύο ανθρώπους η «Ειρηνούλα» τους , στα μάτια τους θα είμαι πάντα η ίδια, θα είμαι πάντα ο εαυτός μου και θα με αγαπούν αληθινά και απεριόριστα όπως κάνουν πάντα με έναν μοναδικό τρόπο.

Έτσι, τα δικά μου πρότυπα είναι οι γονείς μου, αυτοί οι δύο άνθρωποι που με μόνο σύμμαχο την δική τους δύναμη , αγωνίστηκαν, πέτυχαν τόσο επαγγελματικά όσο και προσωπικά και εξακολουθούν να παράγουν έργο και να συνεισφέρουν ουσιαστικά στην κοινωνία. Ο Παύλος και η Άννα, δύο απλά ονόματα για άλλους, σηματοδοτούν για εμένα δυο ανθρώπους που με στήριζαν όταν κάτι δεν πήγαινε καλά, με στηρίζουν και θα με στηρίζουν, αγωνιώντας μαζί μου για το μέλλον μας, το δικό μου και των αδερφών μου .

Είναι οι άνθρωποι που είναι και θα είναι δίπλα μου σε κάθε δύσκολή ή όμορφη στιγμή, δίνοντας μου δύναμη και κουράγιο να συνεχίσω. Αυτοί για εμένα είναι οι άνθρωποι που θαυμάζω με όλο μου το είναι και που θέλω να μιμηθώ από όλες τις πλευρές και εκφάνσεις της ζωής. Είναι οι άνθρωποι που το «σε αγαπώ» τους είναι τόσο απλό, αλλά συνάμα και τόσο ουσιαστικό και πολύτιμο.

Ειρήνη Περπερίδου

Tags: , , , , , , , , ,