H συνέντευξη της IDRA KAYNE

Eίναι μία από τις σπουδαιότερες εκπροσώπους της ελληνικής soul/funk σκηνής. Η Ιdra Kayne διαθέτει εξαιρετική φωνή, υπέροχα τραγούδια και μια προσωπικότητα που σε μαγεύει!

Idra Kayne 3a

Τι πιστεύεις ότι σε έστρεψε στη soul/funk μουσική; Οι ρίζες σου από την Ουγκάντα διαδραμάτισαν καταλυτικό ρόλο στη μουσική σου κατεύθυνση;

Υποσυνείδητα, πρέπει. Όταν ήμουν μικρή θυμάμαι ότι τέτοια μουσική ακούγαμε πολύ στο σπίτι. Πάντα αυτό μου ακουγόταν πιο οικείο για κάποιο λόγο. Ο πατέρας μου άκουγε πολύ disco, jazz και funk. Ενώ έχω περάσει κι από άλλα είδη, εκεί καταλήγω κάθε φορά. Ήταν κάτι που υπήρχε πάντα μέσα μου.

Είσαι από τους λίγους τραγουδιστές που έχουν στο βιογραφικό τους ένα τόσο ευρύ φάσμα καλλιτεχνικών σπουδών. Έχεις σπουδάσει χορό, φωνητική και υποκριτική πλάϊ σε σπουδαίους δασκάλους. Αυτό συνέβη επειδή δεν είχες κατασταλάξει στο πού θα έκλινες τελικά και ήθελες να εξερευνήσεις όλες τις καλλιτεχνικές πτυχές σου ή απλώς ήθελες να νιώθεις ολοκληρωμένη ως καλλιτέχνις;

Την υποκριτική δεν μπορώ να πω ότι την έχω σπουδάσει. Έχω κάνει μόνο ένα σεμινάριο στο Θέατρο των Αλλαγών. Δεν θεωρώ, δηλαδή, σε καμμία περίπτωση τον εαυτό μου ηθοποιό. Μ’αρέσαν και τα τρία πάρα πολύ πάντα. Το πρώτο πράγμα που είπα όταν ήμουν μικρή ήταν ότι ήθελα να γίνω τραγουδίστρια. Μετά θυμάμαι ότι είχα δει μια ταινία, “Το κοριτσάκι με τα σπίρτα” όπου έπαιζε ένα κοριτσάκι που μου έμοιαζε πάρα πολύ και είπα:“Θέλω να γίνω ηθοποιός”. Tην αγάπη για το χορό την είχα από μικρή. Μ’έγραψε η μητέρα μου, μάλλον γιατί ήμουν ζωηρό παιδάκι, ρυθμική όταν ήμουν 5 και μπαλέτο στα 6. Μ’άρεσε πάρα πολύ και το συνέχισα. Πάντως μακάρι να υπήρχε στη χώρα μας μια σχολή όπου θα μπορείς να τα σπουδάσεις όλα μαζί.

Δεδομένου ότι λίγους μήνες μετά την κυκλοφορία του debut album σου,“Dont walk away”, το ομώνυμο τραγούδι του δίσκου ανακηρύχθηκε για 3 συνεχόμενους μήνες ( Μάρτιο, Απρίλιο, Μάϊο του 2012 ) “τραγούδι του μήνα” από το Jumping Fish, θα έλεγε κανείς ότι όλα ξεκίνησαν ιδανικά για σενα. Θα ήθελα να μας μιλήσεις για το διάστημα που προηγήθηκε αυτής της επιτυχίας και τις δυσκολίες που ενδεχομένως αντιμετώπισες;

Πριν την κυκλοφορία του album και το ξεκίνημα του προσωπικού μου ταξιδιού ήμουν πάντα πολύ δραστήρια. Έπαιζα για χρόνια με διάφορες μπάντες και είχα κάνει πολύ όμορφες συνεργασίες με καλλιτέχνες όπως ο Ζακ Στεφάνου, ο Γιώργος Αλουπογιάννης, οι ΝΕΒΜΑ, οι Stavento και πολλοί άλλοι. Γενικά θεωρώ ότι έχω σταθεί πολύ τυχερή, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι μου χαρίστηκε τίποτα. Η δισκογραφία ήταν κάτι πολύ δύσκολο για μένα αλλά κι εκεί ήμουν τυχερή γιατί βρέθηκα μετά από χρόνια με το φίλο και πλέον μόνιμο συνεργάτη μου, Φώτη Δεληνικόλα, o oποίος είναι ένας εκ των τριών παραγωγών του album. Μ’έβαλε ν’ακούσω το υλικό τους και ήταν ακριβώς αυτό που ήθελα να κάνω. Η εταιρεία μου, η ΕΜΙ, πίστεψε πολύ σ’αυτό το project και σ’εμένα προσωπικά.

https://www.youtube.com/watch?feature=player_detailpage&v=nGM0vL7o-6E

Πώς ένιωσες όταν το 2007 στο Ρότερνταμ στο πλαίσιο του “Μeet The Streets Festival”, χωρίς καν να έχεις δική σου δισκογραφική δουλειά, εμφανίστηκες ως support act ενός τόσο μεγάλου συγκροτήματος όπως είναι οι De La Soul;

Πραγματικά ήταν μια απίστευτη εμπειρία! Το καλό ήταν ότι, επειδή ήταν στο πλαίσιο ενός προγράμματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης , τoυς είχαμε γνωρίσει μία μέρα πριν και είχαμε τη δυνατότητα να τους υποβάλουμε ερωτήσεις και να φωτογραφηθούμε μαζί τους. Ήταν πάρα πολύ cool άτομα. Παρόλο που έχουν κάνει απίστευτη καριέρα (σκέψου ότι τους ακούω από 5 χρονών), μας μιλούσαν σαν να μην έχουν κάνει κάτι σπουδαίο και μας έλεγαν ότι ο οποιοσδήποτε μπορεί να το επιτύχει, αν το αγαπάει και ασχοληθεί. Η φάση του live ήταν επίσης καταπληκτική. Στο Ρότερνταμ, σε κάτι τεράστιες αποθήκες που χώραγαν χιλιάδες κόσμου, με εξαιρετικό ήχο. Όλα ήταν οργανωμένα στην εντέλεια. Παίξαμε κομμάτια που ήταν δικές μας συνθέσεις κι από κάτω ο κόσμος έβλεπες να γουστάρει. Στο πλαίσιο του σεμιναρίου φτιάξαμε 4 διαφορετικά συγκροτήματα που αποτελούνταν από μουσικούς από διάφορες χώρες (55 άτομα από όλα τα κράτη-μέλη της Ε.Ε) και καθόμασταν μαζί επί μια εβδομάδα στο studio κι έφερνε ο καθένας το κομμάτι του. Ήταν η πρώτη φορά που έγραψα στίχους για τραγούδι και σκέφτηκα και μελωδική γραμμή. Γενικώς υπήρχε πολύ ωραίο κλίμα.

Μία επίσης αξιοπρόσεκτη στιγμή ήταν το Jumping Fish Festival 2012 όπου εμφανίστηκες με τους Τhe Heavy, μία σημαντική Βρετανική μπάντα που αφήνει το δικό της στίγμα τα τελευταία χρόνια στη neo soul, indie rock, funk και blues σκηνή. Θες να μας μιλήσεις γι αυτή την εμπειρία;

Eγώ μέχρι τότε είχα ακούσει μόνο δύο κομμάτια τους, το “How you like me now?” και το “Sixteen”,νομιζω. Όταν μου είπαν ότι θα ήμουν στο Jumping Fish Festival και θα έπαιζα με τους The Heavy μπήκα στο utube ν’ακούσω κομμάτια τους. Και μόλις τα είδα είπα,”Χριστέ μου!Τι είναι αυτοί;;;Πού πάμε;;”. (γέλια). Ήταν φοβερά άτομα. Το πρώτο πράγμα που μου έκανε εντύπωση είναι ότι ήταν στο κοινό και είδανε το live. Στο δε live ήταν καλύτεροι από cd, δε συγκρίνονται! Έπαθα σοκ! Η ενέργεια και το κέφι που βγάζουν είναι απίστευτα! Ήρθαν στην Ελλάδα σε ένα πολύ μικρό χώρο σε σχέση με τους χώρους που έχουν συνηθίσει να παίζουν και τα έδωσαν όλα! Βγάζανε φωτογραφίες το κοινό, λέγανε τα καλύτερα. Και μετά πάω στο καμαρίνι να μαζέψω τα πράγματά μου και πετυχαίνω τον τραγουδιστή έξω και μου λέει “Ήσασταν εξαιρετικοί! Δεν το πιστεύουμε ότι υπάρχουν τέτοιες μπάντες στην Ελλάδα!Πρέπει οπωσδήποτε να έρθεις Αγγλία για live.Kυνηγησέ το!” Εμένα μου είχαν κοπεί τα γόνατα. Γενικώς είμαι πάρα πολύ τυχερή γιατί έχω κάνει πάρα πολύ ωραία live, δηλαδή μου έχουν δοθεί τρομερές ευκαιρίες απ’το πουθενά χωρίς να το κυνηγάω καν. Είναι τεράστια τιμή και τύχη.

Ο δίσκος σου “Dont walk away” κυκλοφορεί σε Ευρώπη, Αυστραλία και Καναδά. Πιστεύεις ότι το όνειρο μιας διεθνούς καριέρας είναι πλέον εφικτό για σενα;

Δεν το λες και ανέφικτο αλλά μη νομίζεις ότι θα πας στην Αυστραλία και θα το βρεις το cd. Θα πρέπει να πας να το ζητήσεις. Και θα σου πουν, ναι υπάρχει. Πάντως θα το κυνηγήσω. Δεν είναι τόσο εύκολο τώρα ειδικά με την κρίση. Δηλαδή και οι εταιρείες θ’ασχοληθούν με κάποιον που ειναι πολύ πιο εμπορικός. Βέβαια, εγώ έχω την στήριξη της εταιρείας μου. Κι επειδή βλέπω κι από πολλούς φίλους μου που δουλεύουν σε συγκροτήματα, που ναι μεν δεν ειναι σε καποια μεγάλη εταιρεία αλλά κάνουν tour στην Ευρώπη μόνοι τους προωθώντας τη δουλειά τους μέσω διαδικτύου και μέσων κοινωνικής δικτύωσης, θεωρώ ότι μπορώ να το κυνηγήσω. Το να κλείσω, δηλαδή, κάποια live και να προσπαθήσω να κάνω κάτι σε κάποιες χώρες όπως η Αγγλία, η Γερμανία και η Ολλανδία είναι πολύ εφικτό. Δεν πιστεύω ότι θα γίνω superstar αλλά μόνο ότι θα υπάρχω, μου αρκεί.

Ποιο κομμάτι του δίσκου σου σ’εκφράζει περισσότερο αυτή την περίοδο και γιατί;

Στιχουργικά μ’εκφράζει περισσότερο το “Ιt heals” και γιατί είναι πιο beatάτο αλλά και γιατί το έχω γράψει εγώ!(γέλια)

Αν μπορούσες να επιστρέψεις σε κάποια παλαιότερη περίοδο της soul/funk σκηνής, ποιά θα ήταν αυτή και με ποιους καλλιτέχνες αυτής της περιόδου θα ήθελες να έχεις συνεργαστεί;

Λογικά κάποιος θα έλεγε στα ’60s. Θα πω, όμως, τα ’90s γιατί τα έχω ζήσει και πολύ έντονα μάλιστα! Ήταν η εποχή που έκανα πολλά σχέδια και φανταζόμουν διάφορα, ονειροπολουσα. Και τότε η r’n’b και soul σκηνή ήταν στα πολύ πάνω της και ήταν και πολύ ωραία! Είχα πάθος με τη Μissy Elliot, την Aaliyah, τις En Vogue, την Janet Jackson και πολλούς ακόμη καλλιτέχνες αυτής της δεκαετίας.

Πέρα από τις πολυάριθμες live εμφανίσεις σου σε σημαντικές μουσικές σκηνές, έχεις συμμετάσχει σε αρκετές μουσικοθεατρικές παραστάσεις όπως στην οπερέτα “Η κόρη της καταιγίδας” (2011), στα musical RENT (2012) , FAME (2013) και τώρα στο “Annie”. Νιώθεις ότι το ελληνικό κοινό έχει πλέον σταματήσει ν’αντιμετωπίζει επιφυλακτικά αυτό το είδος καλλιτεχνικής έκφρασης;

Σίγουρα. Ο κόσμος θέλει πλέον να δει και κάτι καινούργιο. Τόσα χρόνια στο Broadway παίζουν ηθοποιοί που πρωταγωνιστούν σε ταινίες του Hollywood. Δεν είναι τυχαίο που τόσοι τραγουδιστές δοκιμάζονται πλέον στο musical.

Μίλησέ μας για το musical “Αnnie” και τον ρόλο σου σε αυτό.

Καταρχάς να πω ότι από μικρή λατρεύω το musical ως είδος. Μάλιστα, το αγαπημένο μου είναι το “Grease” , το οποίο μάλιστα είδα στην παράσταση που είχε σκηνοθετήσει η Θέμιδα Μαρσέλλου με την οποία συνεργάζομαι φέτος για δεύτερη φορά.Της χρωστάω πάρα πολλά και τη θεωρώ φίλη μου πια. Σε ό,τι αφορά στο “Αnnie” έχω να πω ότι είναι μια μεγάλη παραγωγή με έναν πολυπληθή θίασο. Πρωταγωνιστές είναι ο Μιχάλης Χατζηγιάννης και η Κατερίνα Παπουτσάκη. Στο ρόλο της κακιάς διευθύντριας έχουμε εναλλάξ την Άννα Παναγιωτοπούλου και τη Μίρκα Παπακωνσταντίνου. Κι έχουμε και 15 πάρα πολύ ταλαντούχα παιδάκια (6-12 ετών) που κι αυτά εναλλάσσονται στις παραστάσεις. Ο ρόλος μου είναι διπλός. Αρχικά είμαι η μαγείρισσα του σπιτιού κου Warbucks, δηλαδή του Μιχάλη Χατζηγιάννη, η οποία είναι λίγο ψευδή, δε λέει το “ρ” κι εντελώς τυχαία μαγειρεύει φαγητά μόνο με “ρ”!(γέλια) Ο ρόλος αυτός είναι κωμικός. Επίσης, υποδύομαι μια μηλοπώλισσα η οποία είναι άστεγη. Αυτός είναι πιο μικρός ρόλος. Η παράσταση θα διαρκέσει σίγουρα μέχρι τα μέσα Φεβρουαρίου κι ευχόμαστε να πάμε καλά και να πάρουμε και κάποια παράταση. Με τα μέλη του θιάσου έχουμε γίνει μια μεγάλη παρέα. Με κάποιους μάλιστα έχουμε ξανασυνεργαστεί, οπότε γνωριζόμασταν. Να προσθέσω ότι έχουμε και 14μελή ορχήστρα που παίζει σε όλη τη διάρκεια της παράστασης.

Ποιά είναι τα μουσικά σου σχέδια; Ένα νέο album ενδεχομένως; Κάποιο live; Από πού μπορούμε να ενημερωνόμαστε;

Aμέσως μετά τις γιορτές θα κυκλοφορήσει ένα νέο single. Στόχος μας με την εταιρεία είναι να βγάλουμε άλλα δύο single πριν βγει το album,το οποίο θέλουμε να βγει πριν το καλοκαίρι. Σε ό,τι αφορά στα live, πάντοτε ενημερώνω το προφίλ μου στο fb.

https://www.youtube.com/watch?feature=player_detailpage&v=sp4-6AmPlnc

Θα ήθελα να στείλεις ένα μήνυμα στους αναγνώστες της University Press.

Είναι πολύ κλισέ αλλά ισχύει : με πίστη και χαμόγελο όλα γίνονται. Καλό είναι να στηρίζουμε την ελληνική σκηνή σε όλες της τις εκφάνσεις γιατί γίνονται πολύ αξιόλογα πράγματα, τα οποία μακάρι να γίνονταν ευρύτερα γνωστά γιατί υπάρχει πολύ ταλαντούχος κόσμος που δυστυχώς δεν προβάλλεται.

Η Ιdra Kayne εμφανίζεται στο musicalAnnie” που παίζεται από Τετάρτη έως Κυριακή στο “ΘΕΑΤΡΟΝ”- Κέντρο πολιτισμού “Ελληνικός Κόσμος” (Πειραιώς 254, Ταύρος)

Επιμέλεια : Eλίζα Μπαξεβάνη

Tags: , , , , , ,