Συνέντευξη: Μαριέττα Φαφούτη

Παρά το γεγονός ότι είναι μία από τις πλέον επιτυχημένες μουσικοσυνθέτριες της χώρας τα τελευταία χρόνια, η Μαριέττα Φαφούτη παραμένει ένας πολύ γλυκός, θετικός και προσιτός άνθρωπος.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Έχεις ζήσει πολύ όμορφα παιδικά χρόνια. Τι μουσική ακούγατε στο σπίτι; Υπάρχει κάποιο κομμάτι που να σου φέρνει μνήμες από εκείνη την περίοδο της ζωής σου;

Ακούγαμε ό,τι είδος μουσικής υπήρχε και δεν υπήρχε. Από ποπ, μέχρι rock’n’roll, μέχρι κλαρίνα, μέχρι κλασική μουσική μέχρι ό,τι θες. Τραγούδια που μου φέρνουν μνήμες εκείνης της περιόδου είναι φυσικά ό,τι υπήρχε και δεν υπήρχε από τραγουδιστές όπως η Πωλίνα, ο Ρακιντζής, ο Πασχάλης, η Αλέξια και άλλους εκπροσώπους της ποπ της εποχής.

Η Τζένη Θεοφανοπούλου και ο Άγγελος Βελεγράκης ήταν αυτοί που ως δάσκαλοι σε ενθάρρυναν να συνθέσεις τη δική σου μουσική. Ήταν κάτι που δεν σου είχε περάσει ποτέ από το μυαλό μέχρι τότε ή ήθελες να το δοκιμάσεις αλλά δεν ήσουν σίγουρη αν ήσουν πραγματικά καλή;

Η μόνη μου σχέση με τη μουσική μέχρι εκείνη τη στιγμή είναι ότι πήγαινα στο σπίτι μίας φίλης μου που είχε πιάνο, την έβλεπα να παίζει και μετά πήγαινα και έπαιζα τα ίδια χωρίς να ξέρω πιάνο. Με είχε τσεκάρει η μητέρα μου και στην πρώτη ευκαιρία που έμαθε για το Ωδείο Ειρεσία της Τζένης, μου είπε να πάω να δοκιμάσω. Βαριόμουν μιας και έβλεπα τους συμμαθητές μου να βασανίζονται με τη μουσική. Μου είπε όμως να πάω έστω για ένα μάθημα και αν βαριόμουν δεν θα χρειαζόταν να ξαναπάω. Εκεί γνώρισα αυτούς τους δύο ανθρώπους, τη Τζένη και τον Άγγελο χωρίς τους οποίους δεν θα είχα ασχοληθεί ποτέ με τη μουσική και δεν θα είχα μάθει και τη μουσική στην ουσία της όπως μου τη δίδαξαν.

Κέρδισες τη δουλειά της κειμενογράφου διαφημίσεων έχοντας στείλει ένα κείμενό σου σε κάποιο διαγωνισμό ενώ υπέγραψες συμβόλαιο με δισκογραφική εταιρεία έχοντας απλώς ανεβάσει κάποια τραγούδια σου στο MySpace. Tελικά τι σε βοήθησε περισσότερο να προχωρήσεις: η τύχη ή η τόλμη σου;

Η τύχη, η τόλμη και η σκληρή δουλειά. Ειδικά στη μουσική δεν είχα κανένα γνωστό να με βοηθήσει στην αρχή. Και επειδή ήθελα να γράφω μουσική για εικόνα, έφτιαξα ένα demo ύστερα από πολύ κόπο και άρχισα και έστελνα παντού ότι «με λένε Μαριέττα Φαφούτη και θα χαιρόμουν να κάνω την πρακτική μου μαζί σας κτλ.». Και ενώ όλοι πίστευαν ότι δεν θα έβρισκα ανταπόκριση καθώς δεν είχα γνωριμίες, άρχισα να δέχομαι απαντήσεις και οι πρώτες συνεργασίες ήταν γεγονός. Μετά η μία έφερε την άλλη και φτάσαμε στο σήμερα. Απλά αν στο μεσοδιάστημα δεν δούλευα σκληρά, η τύχη και η τόλμη από μόνες τους δεν θα αρκούσαν.

Βρίσκεσαι στο χώρο της διαφήμισης αρκετά χρόνια, παλαιότερα ως κειμενογράφος και τώρα πια ως συνθέτρια. Μάλιστα τον περασμένο Δεκέμβριο βραβεύτηκες στα Βραβεία Ερμής (ο σημαντικότερος θεσμός βραβείων για τη διαφήμιση στην Ελλάδα) αποσπώντας τον Χρυσό Ερμή για το “Τake me there” (Aegean) και τον Αργυρό για το “Follow me to the world” (Cosmote). Ποιά διαφήμιση, στη δημιουργία της οποίας έχεις συμμετάσχει, είναι η αγαπημένη σου;

Πωπω είναι πολλές… Σίγουρα το “Take me there” ανήκει στις αγαπημένες μου για τον επιπρόσθετο λόγο ότι το «σημείωσα» στο κινητό μου καθώς έκανα αεροπλανάκι τη βαφτιστήρα μου! Να ας πούμε τώρα έγραψα το νέο τραγούδι της Lacta που τραγουδάει ο υπέροχος Gautier και νιώθω τρελή χαρά για το αποτέλεσμα. Και γενικά έχει πέσει πολλή αγάπη σε αυτό το τραγούδι. Αλλά και η διαφήμιση με το Ζαγόρι και το Χαμόγελο του Παιδιού ήταν από τις πιο συγκινητικές στιγμές.

Στην αρχή της πορείας σου τα live σού προκαλούσαν πανικό και δεν μπορούσες να τα απολαύσεις. Τον περασμένο Σεπτέμβριο, όμως, η εμφάνισή σου στο Λυκαβηττό ως support act στη συναυλία της Zaz άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις. Την επόμενη μέρα όλοι μιλούσαν για την άνεση, τη ζωντάνια και το κέφι σου. Πώς κατάφερες να ξεπεράσεις τους φόβους σου και να απελευθερωθείς επί σκηνής; Σου πήρε καιρό μέχρι να το επιτύχεις;

Τους φόβους μου τελείως προφανώς και δεν έχω καταφέρει να τους περάσω. Απλά έχω βρει το κόλπο για να ξεχνιέμαι από τον πανικό που με πιάνει με το που πατάω το πόδι μου στη σκηνή, και αυτό το κόλπο είναι να μιλάω σα να είμαι σπίτι μου με τους φίλους μου. Αυτό φαίνεται στον άλλον που δε με ξέρει ότι είμαι χαλαρή και άνετη. Πού να’ξερε ότι αυτή η αντίδραση προκαλείται από τον πανικό μου! Πλέον, πάντως, μετά τα 10-15 πρώτα λεπτά αισθάνομαι πραγματικά ότι είμαι με την παρέα μου και τραγουδάμε. Και σε αυτό βοηθάει απίστευτα η ζεστασιά και ο ενθουσιασμός του κοινού.

Πέρα από τις διαφημίσεις συνθέτεις μουσική για ταινίες, ντοκιμαντέρ, τηλεοπτικές παραγωγές, θεατρικές παρατάσεις, μιούζικαλ και ταινίες μικρού μήκους. Έχεις νιώσει ποτέ ότι “σκορπίζεις” την ενέργειά σου ή η πολυπραγμοσύνη σου αποτελεί έκφραση της δημιουργικότητάς και κατά συνέπεια αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής σου;

Όχι, ίσα ίσα! Θα βαριόμουν πάρα πολύ αν έκανα μόνο ένα πράγμα. Αυτή η εναλλαγή, ότι πρέπει ,δηλαδή, τη μία μέρα να γράφω 30 δευτερόλεπτα μουσικής για μία διαφήμιση, την άλλη το μουσικό θέμα μίας ταινίας, την άλλη ένα τραγούδι για το δίσκο μου, είναι άκρως απολαυστική και με εξελίσσει απίστευτα καλλιτεχνικά γιατί μπαίνω στη διαδικασία να γράφω μουσικές που δεν θα έφτιαχνα υπό άλλες συνθήκες, αν, δηλαδή, δεν είχα μία εικόνα ή ένα σενάριο ν’ακολουθήσω.

Οι συνθέσεις σου πάντοτε ανεβάζουν τη διάθεση όσων τις ακούν. Εσύ ποιό τραγούδι άλλου καλλιτέχνη ακούς, όταν θέλεις να νιώσεις καλύτερα;

Ουου… πάρα πολλών! Τελευταία έχω τρελαθεί με το δίσκο των Penny and the Swingin Cats “Retro” και των Esterina+RSN “We got music”.

Βρίσκεσαι στην προετοιμασία του νέου σου album. Θα υπάρξουν διαφοροποιήσεις σε σχέση με τα δύο προηγούμενα; Και αν ναι, τι είδους;

Πάρα πολλές και είναι πολύ διασκεδαστικό για εμάς. Ο τρίτος δίσκος είναι πολύ εξωστρεφής, χορευτικός και άκρως σουρεάλ. Κατ’ αρχήν θεματολογικά έχω φύγει από τους άλλους δίσκους αν αναλογιστείς πως στα μισά νέα τραγούδια είτε σκοτώνω κάποιον είτε σκοτώνομαι! Υπάρχει μία αισθητική Ταραντίνο σε όλο αυτό που ετοιμάζουμε και ανυπομονούμε να ολοκληρωθεί.

Το Kookoobadi είναι ένα μαγικό ξόρκι που κάνει τους ανθρώπους να χαμογελάνε και να παίρνουν τη ζωή στα χέρια τους. Αν μπορούσες να το χρησιμοποιήσεις για να βοηθήσεις κάποιους ανθρώπους, ποιοί θα ήταν αυτοί;

Θα ήταν όλοι οι άνθρωποι που ζουν στη χώρα μας και είναι φοβισμένοι αυτή τη στιγμή. Και αναφέρομαι κυρίως στην απαράδεκτη ρατσιστική έξαρση που έχει σημειωθεί και θα πρέπει να καταπολεμήσουμε με όλες μας τις δυνάμεις. Είναι απαράδεκτο να αφήνουμε ανθρώπους να εκφοβίζουν, να κακοποιούν ακόμα και να σκοτώνουν άλλους ανθρώπους μόνο και μόνο με τη δικαιολογία ότι έρχονται από μία άλλη χώρα. Είναι βασικές αρχές του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και κάθε άνθρωπος που τις καταπατά είναι άνθρωπος που πρέπει να μπαίνει στο περιθώριο.

Πέρα από το album τι άλλο ετοιμάζεις αυτή την περίοδο; Από πού μπορούμε να ενημερωνόμαστε;

Κατ΄αρχήν μπορείτε να ενημερώνεστε είτε από το facebook μου (και το προφίλ αλλά και τη σελίδα μου) αλλά και από το www.mariettafafouti.com . Εκτός από το νέο δίσκο λοιπόν, έχω γράψει το πρώτο μου ελληνικό τραγούδι για την ταινία του Αθανάσιου Καρανικόλα “Στο σπίτι”. Μάλιστα στις 10 Φεβρουαρίου βρέθηκα στη Berlinale για την παγκόσμια πρεμιέρα του φιλμ! Επίσης, ετοιμάζουμε με τον Γεράσιμο Ευαγγελάτο και τη Μαρίζα Ρίζου ένα τραγούδι για τη νομιμοποίηση των γάμων των ομοφυλοφίλων, ενώ με την κολλεκτίβα μας “Αγάπη Ρε Ματζόρε” ετοιμάζουμε για τις αρχές Μαρτίου ένα ραδιομαραθώνιο κι ένα Bazaar που θα χαρίσουν πολλά χαμόγελα σε ομάδες ανθρώπων που το έχουν πραγματικά ανάγκη.

Θα ήθελα να στείλεις ένα μήνυμα στους αναγνώστες της University Press.

Δύο πράγματα έχω να πω: πρώτον, μη βάλετε ποτέ τις φιλοδοξίες σας πάνω από τις σχέσεις με τους ανθρώπους που αγαπάτε. Και ποτέ μην τις αφήσετε να σας προσδιορίζουν. Δεύτερον, μην ισοσταθμίζετε την καλλιτεχνική αξία ενός ανθρώπου με την αξία του ως άνθρωπο. Ένας καταπληκτικός καλλιτέχνης μπορεί εύκολα να είναι ένας πολύ κακός άνθρωπος. Η καθαρή αξία ενός ανθρώπου βρίσκεται σε ένα χαρακτηριστικό του και μόνο: στην ψυχή του. Πω πω το βάρυνα το κλίμα! Αγάπη σε όλους!

Επιμέλεια: Eλίζα Μπαξεβάνη

Tags: , , , , , , ,