Σπουδές στην Αγγλία

roupa2Δε θα ξεχάσω ποτέ την ημέρα της αναχώρησής μου από την Ελλάδα. Στο αεροδρόμιο οι ώρες μετρούσαν αντίστροφα για το μεγαλύτερο ταξίδι της ζωής μου. Ε,  εντάξει όχι και τόσο μεγάλο απο θέμα διαρκειας αλλά απο θέμα σκοπού! Το μεγαλύτερο όνειρο της ζωής μου γινόταν πραγματικότητα, θα πήγαινα για σπουδές σε μια από τις περισσότερο πολύ–πολιτισμικές χώρες της Ευρώπης , την Αγγλία.

Φθάνοντας λοιπόν στην Αγγλία εκτός από τις μεγάλες βαλίτσες με τα υπάρχοντά μου κουβαλούσα και μια μικρή αυτή των ονείρων, των σκοπών και των επιδιώξεων. Επιδιώξεις που εδώ στην Ελλάδα φάνταζαν απίθανες να συμβούν. Αναρωτιόμουν αν θα μπορούσα να τις πραγματοποιήσω…Ας τα πάρουμε όμως από την αρχή ξεκινώντας από τις εντυπώσεις μου από τη φοιτητική ζωή εντός  και εκτός του πανεπιστημίου!

Ως φοιτήτρια στο αγγλικό πανεπιστήμιο είχα ενθουσιαστεί από την άψογη οργάνωση των μαθημάτων, την ευγενική-φιλική συμπεριφορά των καθηγητών αλλά και με την τοποθεσία στην οποία βρισκόταν,παντού έβλεπες πράσινο, στοιχείο το οποίο σπάνιζε στην Αθήνα που γεννήθηκα και μεγάλωσα.

Τους καθηγητές,  οποιαδήποτε ώρα μπορούσες να τους βρείς, την ημέρα στο γραφείο για τυχόν απορίες και το βράδυ στην pub της σχολής για να κάνεις παρέα μαζί τους…!!

Την σειρά των μαθημάτων τα βράδια έπαιρναν τα parties που οργανώνονταν εντός του πανεπιστημίου ή σε κάποιο club της πόλης με το κόστος του εισιτηρίου μειωμένο κατά πολύ…δεν θα ξεχάσω και τις απίστευτες ελληνικές βραδιές ή αλλιώς Greek nights, οι οποίες θεωρούνταν από τις αγαπημένες βραδιές των Άγγλων αλλά και άλλων εθνικοτήτων συμφοιτητών.

Τελευταίες και καλύτερες αφήνω τις δραστηριότητες ….για μένα λοιπόν οι δραστηριότητες ήταν και είναι σαν το επιδόρπιο μετά απο ένα καλό δείπνο! Είναι τα όνειρα που ανέφερα στην πρώτη παράγραφο!

Οτιδήποτε και να σκεφτόμουν μπορούσα να το κάνω, ξέρω ακούγεται υπερβολικό αλλά όμως ετσι ήταν. Ο αθλητισμός, η μουσική , το θέατρο, τα εικαστικά, τα media βρίσκονταν μπροστά μου ,χωρίς να χρειαστεί  να πληρώσω υπέρογκα ποσά για να συμμετάσχω αλλά και χωρίς να χρειαστώ την βοήθεια κάποιου γνωστού για να κάνω το χομπυ μου. Ήταν πολύ απλά τα πράγματα, χτύπαγα πόρτα, ρώταγα , δοκίμαζα , προχωρούσα! Μπορούσα να κάνω φωνητική δωρεάν, να συμμετέχω σε μουσικοθεατρικές παραστάσεις και το βράδυ για να χαλαρώσω σκαρφάλωνα στο τοίχο αναρρίχησης του πανεπιστημιακού γυμναστηρίου.

Α,ναι και κάτι που παρολίγο να ξεχασω!είχα ξετρελαθεί με το φαγητό που σερβίρονταν στις pubs, αλλά πολύ καλές εντυπώσεις αποκόμισα για την ινδική, τη μεξικάνικη και την ιταλική κουζίνα ενω το κόστος τους παρέμενε σε λογικές τιμές.

Όλη αυτή η πολυ-πολιτισμική βόμβα ανθρώπων με είχε συνεπάρει και θαύμαζα το πώς όλοι αυτοί συνηπήρχαν σε μια χώρα τόσο αρμονικά χωρίς καμία παρέμβαση  της πολιτείας στους δικούς τους εσωτερικούς κανόνες.

Τέλος,θαύμαζα και ακόμα θαυμάζω , τις ευκαιρίες που δίνει αυτή η χώρα σε νέους ανθρώπους, να αξιοποιήσουν τις κλίσεις τους χωρίς να κατέχουν την βρετανική ταυτότητα.

Βασιλική Ρούπα, Instructor

Tags: , , , , , , , , , , ,