Προεδρική Εκλογή 2015 – το άρθρο 32 του Συντάγματος και τα δύο σενάρια !

Μετά και την επίσπευση της διαδικασίας από τον Πρωθυπουργό για την ανάδειξη του ΠτΔ η Βουλή και οι πολίτες με οδηγό το άρθρο 32 του Συντάγματος καλούνται να πάρουν θέση επί του σημαντικού ζητήματος. Πρωτίστως οι Βουλευτές που καλούνται να ψηφίσουν την κυβερνητική πρόταση και ακολούθως οι πολίτες στο δημόσιο διάλογο να κρίνουν την πρόταση αυτή μέσω των πολιτικών, κοινωνικών, επιστημονικών οργανώσεων και φορέων και ατομικά.

Η εκλογή ΠτΔ αποτελεί από μόνη της κορυφαία πολιτική πράξη μιας και πρόκειται για το πρόσωπο που αποτελεί το ρυθμιστή του Πολιτεύματος σύμφωνα με το άρθρο 30 παρ.1 και τον διεθνή εκπρόσωπο του Κράτους σύμφωνα με το άρθρο 36 παρ.1. Αν και ο ΠτΔ έχει μόνο όσες αρμοδιότητες του αναθέτουν ρητά το Σύνταγμα και οι νόμοι που είναι σύμφωνοι με αυτό και καμία πράξη του Προέδρου δεν ισχύει χωρίς την προσυπογραφή του αρμόδιου Υπουργού, άρθρο 35, ο ΠτΔ διατηρεί τουλάχιστον με το ισχύον Σύνταγμα δυο εξαιρετικά σημαντικές αρμοδιότητες.

vouli33

Έχει το δικαίωμα της αναπομπής ενός ψηφισμένου νόμου στη Βουλή σύμφωνα με το άρθρο 42, αρμοδιότητα που καθιστά τον ΠτΔ ζωντανό όργανο του Πολιτεύματος και σε άμεση αλληλεπίδραση με τη νομοθετική εξουσία, την Κυβέρνηση και εμμέσως και με το λαό. Εν προκειμένω η αναπομπή ενός ψηφισμένου νόμου και με την συνοδευόμενη αιτιολογική έκθεση συνιστά έναν ξεκάθαρο ρόλο ερμηνευτή και διαμεσολαβητή της λαϊκής κυριαρχίας προς τη Βουλή. Πολύ απλά αν ο ΠτΔ κρίνει πως ένας νόμος πρέπει να έχει διαφορετική κατεύθυνση και ρυθμίσεις μπορεί ελεύθερα και άμεσα να το πράξει δίχως καμία άλλη προϋπόθεση.

Ακόμη ο ΠτΔ εκδίδει τις πράξεις νομοθετικού περιεχομένου που αποτελούν νομοθετικές ρυθμίσεις και εκδίδονται μετά από πρόταση του Υπουργικού Συμβουλίου σε έκτακτες περιπτώσεις επείγουσας και απρόβλεπτης ανάγκης και σε περίπτωση πολέμου ή κινδύνων της εξωτερικής ασφάλειας. Πρόκειται για αρμοδιότητα που έχει κορυφαίο χαρακτήρα κυρίως στις περιπτώσεις του άρθρου 48, όμως και στις περιπτώσεις επείγουσας και απρόβλεπτης ανάγκης καλείται να κρίνει όχι αποφασιστικά, αν συντρέχει τέτοιος λόγος.

Γίνεται αντιληπτό ότι πέραν της αυταξίας της διαδικασίας εκλογής του ΠτΔ στην τρέχουσα συγκυρία αυτή συνδέεται με τις πολιτικές εξελίξεις που αφορούν την εσωτερική πολιτική ατζέντα και κυρίως τη θέση της χώρας στην φάση του δανεισμού και των Μνημονίων από την Τρόικα. Η Κυβέρνηση ξεκάθαρα συνδέει την ψηφοφορία για την εκλογή του Σταύρου Δήμα με τη διαπραγμάτευση με την Τρόικα, την δίμηνη παράταση του Μνημονίου και την νέα συμφωνία της προληπτική πιστοληπτικής γραμμής, με τις παρεπόμενες υποχρεώσεις λήψης μέτρων.

Ο ΣυΡιζΑ ως αξιωματική αντιπολίτευση συνδέει την ψηφοφορία με την αρνητική ψήφο συνολικά στην Κυβέρνηση και την πτώση αυτής στην προσπάθεια συγκέντρωσης των απαιτούμενων 180 Βουλευτών της τρίτης κατά σειρά ψηφοφορίας. Για το ΣυΡιζΑ επιβίωση αποτελεί η πτώση της Κυβέρνησης έτσι ώστε να αναλάβει αυτός τη διακυβέρνηση της χώρας και τις διαπραγματεύσεις με τους δανειστές με στόχο την καλύτερη προοπτική σε σχέση με τη σημερινή πραγματικότητα.

Καθίσταται σαφές ότι η ψηφοφορία είναι αλληλένδετη με την πολιτική συγκυρία και έχει εξαιρετική σημασία για την πορεία της χώρας το 2015. Για αυτό με βάση το άρθρο 32 του Συντάγματος σκιαγραφούνται δύο σενάρια.

Το πρώτο: όπου μετά και την τρίτη ψηφοφορία της 29ης Δεκεμβρίου ο Σταύρος Δήμας λαμβάνει τη στήριξη 180 Βουλευτών, εκλέγεται νέος Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας, η Κυβέρνηση συνεχίζει τη θητεία της και τη διαπραγμάτευση με τους δανειστές και οι εκλογές απομακρύνονται για κάποιους μήνες.

Το δεύτερο: Δεν βρίσκονται οι 180, γίνονται εκλογές, η νέα Κυβέρνηση και η νέα Βουλή ψηφίζουν με 180 στην πρώτη ή με 151 στη δεύτερη ψηφοφορία τον νέο Πρόεδρο της Δημοκρατίας ή στο ακραίο σενάριο εκλέγεται Πρόεδρος αυτός που θα λάβει τη σχετική πλειοψηφία ανάμεσα στους δύο υποψηφίους.

Στο δεύτερο σενάριο αξίζει μεγαλύτερη προσοχή καθώς κατά πάσα πιθανότητα θα κληθεί να εφαρμόσει μια κυβέρνηση με κορμό το ΣυΡιζΑ και εκεί θα πρέπει ο ΣυΡιζΑ να προτείνει το όνομα του Προέδρου και παράλληλα να επιδιώξει τη μεγαλύτερη δυνατή συναίνεση. Αυτό το γεγονός θα επηρεάσει και τις συζητήσεις για τη συγκρότηση της νέας κυβέρνησης και τις συνεργασίες με άλλα κόμματα.

Σε όλη αυτή τη διαδικασία ποια η θέση των πολιτών και ποιος τελικά θα κάνει την καλύτερη δυνατή διαπραγμάτευση; Ο λαός συνολικά και ο κάθε πολίτης ξεχωριστά είναι υπεύθυνος να κρίνει και να αποφασίσει και πλέον έχουμε κατατεθημένες τις τοποθετήσεις και της Κυβέρνησης και του ΣυΡιζΑ για τα ζητήματα της διαπραγμάτευσης με τους δανειστές και τις προτάσεις της ΕΕ επί των θεμάτων αυτών.

Οι Βουλευτές της παρούσας Βουλής καλούνται να αποφασίσουν ελεύθερα με βάση τη συνείδησή τους αφουγκραζόμενοι τους πολίτες τους οποίους πρέπει να υπηρετούν. Όσο για την μελλοντική κυβέρνησηαν θέλουμε να μιλάμε ειλικρινά ούτε ΝΑΙ σε όλα υπάρχει, ούτε και ΟΧΙ σε όλα. Πάντως ένα πολωμένο πολιτικό σύστημα και η εξάρτηση της όποιας απόφασης από την εξυπηρέτηση κομματικών και άλλων συμφερόντων δεν καθιστούν την όποια κυβέρνηση, στην καλύτερη θέση διαπραγμάτευσης.

Τασιόπουλος Σταύρος

Νομικός LLM Δημοσίου Δικαίου & Πολιτικής Επιστήμης

Δημοτικός Σύμβουλος Δήμου Αιγάλεω


Tags: , , , , , , , , , , , ,