Ποδηλατούμε και ονειρευόμαστε

Έρχεται στη ζωή μας εκείνη η δύσκολη στιγμή που λόγω μίας κατάστασης ή ενός ατυχήματος σκεφτόμαστε να σταματήσουμε τη μετακίνηση στη πόλη με ένα μέσο που ως τώρα είχαμε λατρέψει….

Θες λόγω φόβου και αβεβαιότητας “για το πως μετά από αυτό που έπαθα θα ξανά κυκλοφορήσω πάλι με το δίτροχο φίλο μου που ως τώρα με συντρόφευε παντού ;! ”

podilato33

Προσωπικά έχοντας στο ιστορικό μου ένα ατύχημα λόγω απερισκεψίας και κούρασης δεν σταμάτησα να σκέφτομαι ούτε στιγμή  πότε θα το ξανά έπαιρνα στα χέρια μου. Μπορεί να μην νιώθω ακόμη έτοιμη μετά απο μερικούς μήνες  να κυκλοφορήσω με το αγαπημένο μου δίτροχο γιατί είναι νωπό ακόμη το συμβάν αλλά ξεκινάω και επανέρχομαι  δειλά δειλά να κινούμαι  και πάλι με ένα άλλο ποδηλατάκι.. Τα συναισθήματα ήταν  δυνατά και ανάμεικτα συνάμα…Φόβος και ανυπομονησία  μέχρι να το  πάρω στα χέρια μου και να κάνω τα πρώτα μου χιλιόμετρα. Όμως  μετά τα πρώτα μέτρα με πλημμύρισε ένα συναίσθημα  χαράς,είχα ένα μόνιμο χαμόγελο στο πρόσωπο μου . “’Ήμουν και πάλι ελεύθερη!!!”.Ελεύθερη να τρέξω , να εξερευνήσω νέα μέρη και καινούργιες γειτονιές ,να δω ανθρώπους να περπατούν, να γελούν , να περπατούν αγκαλιασμένοι ή να συν ποδηλατούν.

Φίλοι μου το θέμα είναι να μην το βάζουμε κάτω.. ό,τι έγινε έγινε …Πέφτουμε..Χτυπάμε.. Πονάμε

αλλά πάντα μα πάντα σηκωνόμαστε στα πόδια μας σιγά σιγά και χαμογελάμε και πάλι  όπως κάναμε μικροί όταν πέφταμε και χτυπούσαμε !!! Χαμογελάμε τόσο δυνατά  γιατί η αναποδιά που μας έτυχε μας έδωσε ένα μάθημα ζωής  . Αφενός να είμαστε πιο προσεκτικοί από εδώ και στο εξής και αφετέρου πως τίποτα δεν σταματάει εδώ γιατί απλά όλα θα γίνουν όπως και πριν ίσως και καλύτερα .

“ Keep cycling and dreaming!!!!!”

Μυρτώ Χρονοπούλου

Tags: , , , , , , , ,