Πάντα υπάρχει ένα φως που πρέπει να το ψάξεις…..

Δύσκολοι καιροί για αγάπη…. το είχα δει γραμμένο κάπου σε ένα τοίχο στην πολύβουη Αθήνα, τέλη Ιουλίου.Όταν η πόλη έλιωνε από τον καύσωνα όπου όσοι Αθηναίοι είχαν απομείνει, σπεύδανε στις πλησιέστερες παραλίες για δροσιά,ενώ εγώ η έρμη πήγαινα να δώσω το τελευταίο μάθημα της εξεταστικής (πιο εξοντωτική δεν έχει) !

Περιττό να σας πω δε, ότι με το μυαλό μου βρισκόμουν ήδη στην αγαπημένη μου παραλία να χαλαρώνω..

psomadelli33

Δύσκολοι καιροί γενικότερα θα μου πεις, απ’ όλες τις πλευρές, νομίζω συμφωνούμε σε αυτό οι περισσότεροι. Από τη φύση μου είμαι αισιόδοξη σαν άνθρωπος, τόσο ώστε να <<ζαλίζω>> πολύ τους φίλους μου και την οικογένεια μου να σκέφτονται θετικά. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν έρχονται στιγμές που μπορεί να πιάσω πάτο. Είναι ανθρώπινο να συμβεί σε όλους.. Άγχος, κρίση, ανεργία, μια παιδεία που αλλάζει γενικά μια μεταβατική περίοδο, που ελπίζουμε να έρθει το καλύτερο.Προβλήματα,δυσκολίες και άλλα ..τόσα συνθέτουν ενα σκηνικό της μελαγχολίας.

Το βλέπεις κι εσύ καθημερινά. Από το γραφείο σου, το σχολείο, το Πανεπιστήμιο.Το βιώνω κι εγώ μέσα από τη σχολή μου. Το θέμα,είναι …τι κάνει ο καθένας μας προσωπικά για αυτή τη κατάσταση.Θα αφεθείς να γίνεις έρμαιο της απαισιοδοξίας και του αρνητισμού ή θα σηκωθείς από τη καρέκλα να σβήσεις το φεισμπούκ για να βγείς έξω να φτιάξεις το δικό σου όνειρο; Να ξέρεις ότι τίποτα δεν είναι ακατόρθωτο αρκεί να το πιστεύεις! Αγωνίσου, πάλεψε για τις ιδέες σου μην τις έγκαταλείψεις! Όσες αναποδιές αν έχεις, ή όσες συναντήσεις στη πορεία. Μην δειλιάσεις…βρές τη δύναμη να σηκωθείς.

Και θα έρθει η μέρα,που οι δύσκολες στιγμές θα είναι μονάχα ιστορίες τις οποίες θα αφηγείσαι περήφανος σε όποιον θέλει να τις ακούσει. Και οι άλλοι θα μάθουν από τις ιστορίες σου αλλά κι εσύ μέσα απ´αυτές…Μην ξεχνάμε ότι μαθαίνουμε και από τις ήττες μας.Αποκτάμε περισσότερη υπομονή και σοφία.

Σίγουρα, η ζωή μας είναι μια πρόκληση απέναντι σε μάχες. Ο φόβος υπάρχει σε όλους και είναι μια φυσιολογική αντίδραση.Φόβος για το πως θα τα πάω στη καινούργια δουλειά, να πετύχω στις εξετάσεις, να περάσω το δύσκολο μάθημα και άλλα πολλά… ο καθένας απο εμάς. Αν εγκλωβιστείς βέβαια σε αυτούς τους φόβους, το πιθανότερο είναι να χάσεις τη “μαγεία” τη ζωή που σου φωνάζει και περνάει απο δίπλα σου τόσο γρήγορα. Άλλωστε κανείς δεν είναι τέλειος…

Η νίκη θα σε επισκεφθεί κάποια στιγμη. Μπορεί να χασεις κάποιες φορές να κλάψεις,να στεναχωρηθείς να βουλιάξεις. Να μη βρίσκεις τίποτα και κανένα ενδιαφέρον…Κι ομως Πάντα υπάρχει ενα φώςπου πρεπει να το ψάξεις! Αξίζει να το ανακαλύψεις!

Οπότε,γιάτρεψε τις πληγές σου και μπες ξανά στον αγώνα. Να θυμάσαι,ο,τι ηττημένος ειναι μόνο όποιος παραιτείται! Οι άλλοι ειναι νικητές.

Μη ζήσεις λοιπόν μια ζωή φοβούμενος/η ώστε να μην πληγωθείς, να μην κάνεις κάτι λάθος. Βγές έξω κάθε μέρα,δημιούργησε πράγματα, γλέντα, πήγαινε στα μέρη που αγαπάς και μείνε μέχρι αργά…να δεις το ηλιοβασίλεμα. Πολλές φορές η ίδια η ζωή μας δίνει τις απαντήσεις που θέλουμε. Νιώσε. Αγάπα. Ζήσε(μην υπάρχεις απλά, ακολούθησε τα θέλω σου και όλα θα έρθουν…).

Στη ζωή μου έχω εφαρμόσει μια φράση που μου έχει πει ένας καθηγητής μου στο λύκειο: Να ζείς με τάξη, να χαίρεσαι με αταξία… Νομίζω, όσο μεγαλώνω και τα χρόνια περνούν, αντιλαμβάνομαι βαθύτερα το νόημα αυτής της φράσης όπως και την ίδια τη ζωή μας… Αυτό όμως που παραμένει και θα παραμένει σταθερό και αμετάβλητο είναι η αγάπη… “Μια ζωή με αγάπη δεν ειναι ποτέ άνιαρη” έχει πει ο Buscaglia. Αν υπάρχει αγάπη μέσα σου, αν αγαπάς μπορείς να καταφέρεις τα πάντα! Τόσο απλό τελικά, μόνο αγάπη χρειάζεται… το καλύτερο φάρμακο για να το βάλεις στη ψυχή σου.

Κατερίνα Ψωμαδέλη

Tags: , , , , , , , , , , , , , ,