Ο βασιλέας και ο φούρναρης…

vouliΜια φορά και έναν καιρό σε ένα Γερμανικό Βασίλειο (Βερολίνου) ήταν ένας βασιλέας, ο οποίος είχε φτιάξει ένα μεγαλοπρεπές ανάκτορο στην πόλη, στο οποίο ήθελε να προσθέσει και ένα τεράστιο κήπο προκειμένου να μπορεί να κυνηγάει και να κάνει τους ατέλειωτους περιπάτους στην φύση που τόσο λάτρευε. Ενώ είχε αγοράσει όλη την έκταση που του χρειάζονταν δεν μπορούσε να αγοράσει ένα κτήμα στο οποίο στεγαζόταν ο μύλος και ο φούρνος ενός κατοίκου της περιοχής. Ο βασιλιάς στέλνει κάποιους αντιπροσώπους του στον φούρναρη και του λένε ότι του δίνουν ένα σεβαστό ποσό για να πουλήσει την γη του στον βασιλιά, η απάντηση του ήταν αρνητική, ο βασιλέας επανέρχεται με μια ακόμη πιο γενναιόδωρη πρόταση, αλλά τίποτα. Με τα πολλά οι αντιπρόσωποι του βασιλιά άρχισαν να τον απειλούν και να τον τρομοκρατούν λέγοντας του ότι αφού δεν θέλει με το καλό να πουλήσει, θα του το πάρουν με το ζόρι και ότι αύριο κιόλας θα στείλουν στρατό να τον πετάξει έξω από την γη του. Η απάντηση του φούρναρη σε αυτές τις απειλές ήταν: “να πείτε στον Βασιλιά μας ότι υπάρχουν και τα δικαστήρια…”

Η δικαιοσύνη πάντα αποτελούσε τον θεσμό που συγκρατούσε την κοινωνία από την έμφυτη ροπή προς την «ζουγκλοποίηση». Η εμπιστοσύνη στον θεσμό της δικαιοσύνης είναι θεμελιώδης για την εύρυθμη λειτουργία της κοινωνίας, η οποία κυρίως εδράζεται στην ανεξαρτησία της δικαιοσύνης από οποιαδήποτε άλλης μορφής εξουσίας. Για τον λόγο αυτό σε όλες της σύγχρονες δημοκρατίες έχει καθιερωθεί συνταγματικά η διάκριση των εξουσιών (Εκτελεστική, Νομοθετική, Δικαστική). Η διασφάλιση αυτής της θεμελιώδους για το δημοκρατικό πολίτευμα διάκρισης  είναι κεφαλαιώδους σημασίας, όταν αυτή η αρχή απουσιάζει, de facto δεν μπορούμε να μιλάμε για δημοκρατικό πολίτευμα.

Στην Ελλάδα, όπου η απονομή της δικαιοσύνης καθυστερεί στα όρια της αρνησιδικίας και όπου η διάκριση των εξουσιών έχει χάσει κάθε ουσιαστικό νόημα, κατά πόσο μπορούμε να μιλάμε για μια σύγχρονη δυτική δημοκρατία;

Νέαρχος

Tags: , , , , , , ,