Οδεύοντας και πάλι προς τις κάλπες

Πάλι από την αρχή, κάθε τόσο ο χρόνος μηδενίζει κι όλοι εμείς μεταφερόμαστε εκ νέου εκεί απ’ όπου αρχίσαμε, θεατές στην ίδια παράσταση που έχει μονίμως αρχή και ποτέ τέλος, χωρίς κανένας να γνωρίζει (ίσως κάποτε, όταν εμείς δε θα ζούμε, κάποιος γενναίος να ορθώσει ανάστημα και να το απαιτήσει ή να το κλέψει άμα μπορεί) τι γίνεται στα παρασκήνια. Τα μολύβια του Ανδρέα Πετρουλάκη από την Καθημερινή και του Κώστα Μητρόπουλου από Τα Νέα παίρνουν πάλι φωτιά κι ο Έλληνας φανερά αμήχανος, αβέβαιος και πνευματικά και ψυχικά αποπροσανατολισμένος καλείται να αποφασίσει τι; Για ποιον; Πώς και κυρίως για πόσο;

eklogesss

Η κατάσταση τείνει να αγγίξει τα όρια της άμεσης δημοκρατίας, πολίτευμα που δεν υφίσταται και δεν ανταποκρίνεται στις αρχές της Προεδρευόμενης Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας της Ελλάδας. Ας συμφωνήσουμε ότι δεν υπάρχει άσπρο και μαύρο, καλός και κακός όταν πρόκειται για τη διακυβέρνηση ενός κράτους. Υπάρχουν, ωστόσο, σωστές και λανθασμένες επιλογές, έξυπνες και ανόητες στρατηγικές. Υπάρχουν, επιπλέον, πολλές και διαφορετικές απόψεις, οι οποίες πρέπει ανεξαιρέτως να εκπροσωπούνται στο κοινοβούλιο και να συμπράττουν, όταν οι περιστάσεις το απαιτούν, όσο ετερόκλητες κι αν είναι.

Όσο οι πολλοί προσηλώνονταν στις αυξημένες εντάσεις της συνέντευξης της Ζωής Κωνσταντοπούλου στη Σία Κοσιώνη, οι λίγοι άκουγαν τις παρακάτω λέξεις από την απερχόμενη πρόεδρο: «Στο δίλημμα ευρώ η δημοκρατία η επιλογή είναι ξεκάθαρα δημοκρατία, το ίδιο και στο δίλημμα δραχμή ή δημοκρατία». Πρώτο απαραίτητο συστατικό του εθνικού συμφέροντος: δημοκρατία. Δεύτερο; Τολμώ να πω πολιτική σταθερότητα, κάτι που αρνείται πεισματικά να εδραιωθεί τον τελευταίο χρόνο με αιτία όχι μόνο την αυτιστικού τύπου επανακαταφυγή στις κάλπες αλλά και την απροθυμία από πολλαπλές πλευρές για τη δημιουργία οικουμενικής κυβέρνησης.

Για μία ακόμα φορά αποδεικνύεται ότι το πολιτικό κόστος ταξινομείται στην κορυφή των αξιών των πολιτικών ηγετών, την ίδια στιγμή που η χώρα είναι από κάθε άποψη (εκτός ελέγχου μεταναστευτικό, διαλυμένη παιδεία και, περιττό να αναφέρω, επισφαλής ακόμη και σήμερα θέση στην Ευρώπη) υπό κατάρρευση. Κι όσο η προεκλογική εκστρατεία των κομμάτων προχωρά γίνεται όλο και πιο έκδηλη η καιροσκοπία και η αναξιοκρατία, που περίτεχνα μασκαρεύεται με το ανελέητο «χιούμορ» των προεκλογικών σποτ των κυρίων Καμμένου και Λαφαζάνη (για τα οποία ας μην ξεχνάμε πως πληρώνει αδρά ο Έλληνας πολίτης) πάνω σε θέματα που κατά τη γνώμη μου δε χωράνε αυτού του είδους χιούμορ.

Την ίδια στιγμή εκτός ψηφοδελτίου έμειναν Χαϊκάλης και Μητρόπουλος, οι οποίοι ανεξάρτητα αν είναι υπαίτιοι ή όχι των καταστάσεων ήταν σαφέστατα τα εξιλαστήρια θύματα όλων όσων αποφασίζουν, αποκλειστικά σε προεκλογικές περιόδους, να επιδοθούν σε έναν άρτια μελετημένο μεσσιανισμό-λαϊκισμό. Το λυπηρό γεγονός, που αποδεικνύει το επίπεδο ορισμένων πολιτικών αλλά και την κενότητα των λόγων τους είναι ότι περισσότερη αναφορά γίνεται στα υπαρκτά ή επίπλαστα σφάλματα των αντιπάλων παρά στις προτάσεις των ίδιων για την πορεία της χώρας, κίνηση εκούσια που στοχεύει στο θυμικό και τα κατώτερα ένστικτα του ψηφοφόρου παρά στην κρίση και λογική του.

Στο ίδιο κλίμα κινήθηκε και το debate των επτά αρχηγών, στο οποίο Τσίπρας και Μεϊμαράκης δεν έχαναν την ευκαιρία να εξαπολύουν επιθέσεις ο ένας στον άλλον, συχνά αφήνοντας αναπάντητη την εκάστοτε ερώτηση στην ουσία της, με τον πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας να είναι αδικαιολόγητα καυστικός και είρων γελοιοποιώντας τη συζήτηση. Είναι μάλιστα αξιοσημείωτο το γεγονός ότι υπήρξε αδυναμία από πλευράς ορισμένων προέδρων να ακολουθήσουν το τυπικό της διαδικασίας, της οποίας τους κανόνες είχαν οι ίδιοι προαποφασίσει, ενώ προκάλεσε δυσάρεστη έκπληξη η άρνηση όλων να υποβάλουν ερωτήματα στους αντιπάλους τους.

Έτσι βρισκόμαστε πάλι μπροστά από την κάλπη. Αντικρίζουμε μία κεντρο-δεξιά με βρώμικο παρελθόν, μία αριστερά που ανέκαθεν πορευόταν με σημαία την ενότητα, ενώ δεν έκανε άλλο από το να διασπάται και μια φασιστική Χρυσή Αυγή και με τραγική ειρωνεία σκύβουμε μία ακόμα φορά το κεφάλι και ευχόμαστε: «Είθε η νέα κυβέρνηση, αυτοδύναμη ή συνεργασίας, να κλείσει τετραετία».

Χρύσα Γούτα,

φοιτήτρια Ιατρικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης

Tags: , , , , , , , , ,