Μια πρόκληση για ένα ‘υγιέστερο’ μέλλον στην Ελλάδα

Με αφορμή την κρίσιμη και καθοριστική περίοδο που διανύει αυτό το διάστημα η χώρα, ήθελα να γράψω ορισμένες σκέψεις για την όλη επικρατούσα κατάσταση.

Μετά από πέντε χρόνια βίαιης προσαρμογής, το αντίτιμο έχει αποδειχθεί βαρύ και το κλίμα δείχνει πως θα παραμείνει έτσι για χρόνια. Η Ελλάδα αποδείχθηκε πράγματι ειδική περίπτωση ακόμη και σε σύγκριση με τους άλλους ύποπτους του Ευρωπαικού Νότου. Οι νέοι στην Ελλάδα, έχουν πληγεί περισσότερο από όλους, παρόλο που είναι οι τελευταίοι που ευθύνονται για τη μη βιώσιμη πορεία που η χώρα ακολούθησε για δεκαετίες. Αντιμετωπίζουν απίστευτα υψηλά επίπεδα ανεργίας, έχουν επιβαρυνθεί με ένα δυσβάσταχτο χρέος, περιβάλλονται ακόμη από αναποτελεσματικούς θεσμούς και δομές, έχοντας εκτεθεί σε μία νοοτροπία στην οποία η διαφθορά αποτελεί καθημερινότητα. Αυτή η γενιά έχω ακούσει από πολλούς (μεγαλύτερους) να χαρακτηρίζεται ως η ‘χαμένη γενιά’ κάτι που στην πραγματικότητα θεωρώ πως δεν ισχύει. Η γενιά αυτή της Ελλάδας είναι η πρώτη που αποστασιοποιείται από το παρελθόν της χώρας και έχει περισσότερα κοινά με τους νέους σε όλο τον κόσμο, παρά με τις προηγούμενες γενιές αυτής. Νομίζω έχει ένα ανεπτυγμένο επιχειρηματικό πνεύμα, μία διευρυμένη τεχνολογική αντίληψη, κοινωνική ευαισθησία, ευλεξία (κάτι που θεωρώ επίσης σημαντικό), στοιχεία που συνηγορούν πως η Ελλάδα δεν διαφέρει σε τίποτε από τους άλλους νέους διεθνώς.

armaogl

Σίγουρα όμως διαθέτει καλύτερα εφόδια σε σχέση με την προηγούμενη γενιά για να διαχειριστεί την κρίση ως ευκαιρία. Είναι πρόθυμη να ξεπεράσει τη χρόνια αντίσταση στην αλλαγή και να χτίσει μία νέα σταθερή βάση για την ανάπτυξη της χώρας.

Κάπως έτσι νομίζω πως έχουμε όλοι σαν αποστολή, να προσφέρουμε στους νέους της Ελλάδας (συμπελαμβανομένων και των ίδιων), ευκαιρίες να τους φέρουμε σε επαφή με εκείνους που μπορούν να τους εμπνεύσουν.

Δυστυχώς το ελληνικό κράτος και η κοινωνία έχουν κάνει ελάχιστα για να καλλιεργήσουν εξωστρέφεια, δημιουργικότητα και συνεργασία στις νεότερες γενιές της χώρας. Παρόλα αυτά, οι Έλληνες νέοι επιδεικνύουν μια ‘έμφυτη’ προσαρμοστικότητα, κινητικότητα και προθυμία να ηγηθούν της απαιτούμενης αλλαγής. Για πολλά χρόνια η Ελλάδα έχει κάνει ελάχιστα στα πράγματα για να παρέχει στους νέους ποιοτική εκπαίδευση, προετοιμασία για την αγορά εργασίας αλλά και ευρύτερη ποιότητα ζωής. Οι διεθνείς στατιστικές χαλάνε την εικόνα μιας συνεκτικά δομιμένης κοινωνίας παρόλο που στη θεωρία, η αλληλεγγύη, ειδικά προς τους νέους ήταν πάντα δεδομένη. \η κρίση έχει δημιουργήσει πολλές πληγές σε πολλούς τομείς της ελληνικής κοινωνίας.

Πάνω από 200.000 Έλληνες, οι περισσότεροι των οποίων κάτω των 35 ετών (πηγή: στοιχεία απασχόλησης στις χώρες υποδοχής), έχουν φύγει από τη χώρα από την έναρξη της κρίσης και εργάζονται στο εξωτερικό. Είναι συνήθως επαγγελματίες με υψηλό μορφωτικό επίπεδο και δεξιότητες που αναζητούν μια πορεία και σταδιοδρομία στην Ε.Ε, με πιο δημοφιλείς προορισμούς την Γερμανία και το Ηνωμένο Βασίλειο.

Αυτή η μετακίνηση θεωρείται από πολλούς διαρροή ταλέντου και ισχυρού δυναμικού της χώρας. Οι νέοι Έλληνες απόφοιτοι και επαγγελματίες φεύγουν από τη χώρα για να κερδίσουν χρήματα και γνώσεις. Ακόμη και όταν βρίσκονται στο εξωτερικό, αυτοί οι διεθνώς μετακινούμενοι Έλληνες διατηρούν δυνατούς δεσμούς με τις οικογένειες τους και τη πατρίδα τους. Παρακολουθούν επιπλέον, τις εγχώριες εξελίξεις και η πλειοψηφία δηλώνει συχνά πως θα σκεφτόταν σοβαρά το ενδεχόμενο επιστροφής εάν παρουσιαζόταν μια καλή ευκαιρία ή αν το γενικότερο εργασιακό περιβάλλον στην Ελλάδα βελτιωνόταν σημαντικά.

Συνεπώς οι προκλήσης για τον τόπο αλλά και όλους εμάς είναι εμφανείς και διακριτοί. Μένει να αφοσιωθούμε σε αυτές και με διαφορετική οπτική στα πράγματα (απ’ την υπάρχουσα) να αντιστρέψουμε την όλη συγκυρία.

Λάζαρος (Άρης) Αρμάογλου

Tags: , , , , , , , , , , , , ,