Μελό των Χριστουγέννων και άλλα τέτοια…

Μελό των Χριστουγέννων και άλλα τέτοια…

Είναι Χριστούγεννα και πάλι! Τι σας λέει αυτό; Μεγαλώνοντας σιγά σιγά, μπαίνουμε πια σε μια φάση επαναπροσδιορισμού των Χριστουγέννων, του περιεχομένου τους και των αισθημάτων μας γι’ αυτά. Δεν είμαστε πια παιδιά. Αυτό για κάποιο λόγο συνηθίζουμε να το χρησιμοποιούμε σα δικαιολογία για να μην κάνουμε και να μη νιώθουμε όσα υποτίθεται ότι μόνο ένα παιδί έχει δικαίωμα να κάνει ή να νιώσει τις γιορτές. Η Γ’ Λυκείου μας έφαγε εκείνα τα Χριστούγεννα, τότε που είχαμε δικαιολογία για να μην πάμε διακοπές με τους γονείς μας και για να τιμήσουμε τα μόνα χριστουγεννιάτικα έθιμα που μας ενδιέφεραν: όσα περιστρέφονται γύρω απ’ το φαγητό. Και τα Χριστούγεννα που ακολούθησαν όμως τι έγινε;

xmas2

«Δεν είμαστε πια παιδιά, άρα δε πρέπει να γιορτάζουμε τα Χριστούγεννα σα παιδιά.» Τι σημαίνει πρακτικά αυτό; Τώρα που ξέρεις πως δεν υπάρχει Αϊ Βασίλης, τώρα που το τεράστιο έλατο που θαύμαζες παλιά κάθε φορά που έβγαινε απ’ το πατάρι, σου πέφτει μικρό και ψεύτικο, τώρα που μετράς τις θερμίδες στο πιάτο σου και προτιμάς αμέλωτα τα μελομακάρονα ενώ κάποτε έγλειφες τη ζάχαρη στη πιατέλα απ’ τους κουραμπιέδες… Ποια είναι η θέση σου τώρα στα Χριστούγεννα.

Τώρα, είναι τα χρόνια που θα χάσεις κάπου το νόημα. Μέσα στο fast forward των parties και στην ασφάλεια της ελαφρότητας των διακοπών. Μες τη βαβούρα της μουσικής, των φίλων, των δώρων, ενός πολύ προσεκτικά σχεδιασμένου μοντέλου καταναγκαστικής ευτυχίας και συνθετικής θαλπωρής… Θα χαθείς και θα περάσουν οι γιορτές χωρίς να το καταλάβεις, χωρίς να ‘χεις νιώσει, έχοντας σα μόνη παρηγοριά τον ψηφιακό σου τοίχο στο facebook με τις σχετικές αναρτήσεις. Στον κρυφά κυρηγμένο διαγωνισμό για το ποιος στόλισε το ποιο ωραίο δέντρο, ποιος περνά πιο καλά στις ανεπιτήδευτες γιορτινές στιγμές με το boyfriend/girlfriend, τις besties, το σκύλο, τους γονείς, τ’ αδέρφια, ποιος διασκέδασε περισσότερο και πήγε στα καλύτερα μαγαζιά, φόρεσε τα πιο ωραία ρούχα, πήρε τα δώρα που ήθελε… Και μπορεί, λέω, μέσα σ’ αυτό το κυκεώνα φίλτρων και xmas stickers να νιώσεις για μια στιγμή, θλίψη, να νιώσεις μόνος. Μπορεί και όχι.

xmas

Ίσως όμως εσύ να νιώθεις κάποια νωθρότητα και δυσαρέσκεια απ’ την αρχή των εορτών κι οι μέρες σου να περάσουν σ’ ένα σπίτι μοναχικά -άσχετα απ’ το αν μένουν κι άλλοι μαζί σου. Θα ξεκουράζεσαι, θα κάνεις… οτιδήποτε εκτός από διάβασμα, καλά μπορεί να διαβάσεις και καμιά φορά, μα συνεχώς κάτι θα σου φταίει. Κι εσένα οι γιορτές θα περάσουν χωρίς να το καταλάβεις και πάλι θα παραπονιέσαι για το χρόνο που δεν είναι αρκετός για να κάνεις αυτά που θες. Και θα κοιτάς τα status απ’ τους φίλους της προηγούμενης κατηγορίας και θα γίνεσαι ακόμη πιο παθητικός και μελαγχολικός. Και όλα τα τραγούδια, και οι διαφημίσεις, κι οι ταινίες με τη λαμπερή τους κόκκινη χαρά, τη ζεστασιά που σου επιβάλουν, εσένα θα σε αηδιάζουν. Ίσως να καταλήξεις κυνικός, ψυχρός απέναντι στην υποκρισία που για σένα πια αποτελούν τα Χριστούγεννα ή ακόμα να αρχίσεις να ειρωνεύεσαι χρησιμοποιώντας κάποια από τις γνωστές καραμέλες περί παγανιστικής προέλευσης, ιουδαϊσμού, ξενόφερτων εθίμων, πολιτιστικού επεκτατισμού της μαζικής δυτικής κουλτούρας και άλλα τέτοια.

Όλοι όσοι διαβάζετε αυτό το φύλλο έχετε περάσει κάποιο ή κάποια από τα στάδια και τις καταστάσεις που περιγράφονται παραπάνω, ελπίζω και ξεπεράσει. Αν όχι επιτρέψτε μου από εδώ και κάτω να σας πω τα εξής.

Το ότι δεν είσαι πια παιδί ηλικιακά δε σημαίνει ότι πρέπει να αντιμετωπίζεις τα Χριστούγεννα όπως νόμιζες ως παιδί ότι ταιριάζει στους μεγάλους να κάνουν και να νιώθουν εκείνες τις μέρες, επειδή είναι μεγάλοι. Ναι αυτή η τιμωρία που έχεις επιβάλει στον εαυτό σου είναι στη πραγματικότητα παιδική σκέψη, αυτή τη φορά όχι με τη καλή έννοια! Άσε τον εαυτό σου να γιορτάσει τα Χριστούγεννα με τη καρδιά του. Ξεκίνα απλά. Κάνε μια βόλτα στους δρόμους, περπάτα αργά πιο αργά απ’ ότι συνήθως και επικέντρωσε την προσοχή σου σ’ αυτά που βλέπεις γύρω σου, μη τα κοιτάς απλά, δες τα. Περιπλανήσου αυθόρμητα κι άσε το ένστικτο να σε οδηγήσει, μπορεί να θελήσεις να πάρεις τα μέσα ή να περπατήσεις, να μπεις σ’ ένα μαγαζί, να διαβάσεις, να φας κάτι, να βρεθείς κάπου εντελώς άγνωστα ή να οδηγηθείς στο αγαπημένο σου μέρος, να μιλήσεις σε κάποιον άγνωστο ή παλιό γνωστό ή σε κανένα… να είσαι αυθόρμητος… Φρόντισε να παρατηρήσεις ειδικά τα παιδιά. Πως χαίρονται με απλά πράγματα, πως θαυμάζουν κάτι που σε σένα φαντάζει δεδομένο και ξαναβρές μέσα απ’ τα μάτια τους ό, τι όμορφο υπήρχε πάντα δίπλα σου κι εσύ το προσπερνούσες!

Δεν έχει σημασία αν θα γιορτάσεις τα Χριστούγεννα στο σπίτι σου ή μακριά απ’ αυτό, αν θα είσαι με φίλους ή με την οικογένεια, αν θα γκρινιάζεις που έχει κρύο ή που δεν έχει χιόνι, αν θα βγαίνεις κάθε μέρα, ή θα βγάλεις ρίζες στο κρεβάτι κατεβάζοντας μια βιβλιοθήκη ή με μαραθώνιο ταινιών, σειρών… Μπορεί ν’ αποφασίσεις ότι φέτος θες να προσφέρεις σ’ όσους θεωρείς ότι έχουν την ανάγκη σου, να περάσεις ώρες διαλέγοντας τα δώρα για τους αγαπημένους σου, να αποφασίσεις να φτιάξεις κάτι με τα χέρια σου ή να κάνεις μια αλλαγή στον εαυτό σου, στο χώρο σου στη ζωή σου… Ίσως τα Χριστούγεννα σου να ‘ναι παραδοσιακά, ίσως δυτικοευρωπαϊκοαμερικανίζοντα. Δεν έχει σημασία. Γιατί τα Χριστούγεννα είναι και δεν είναι όλα αυτά μαζί! Έχουν κατά πολύ ανυψωθεί πάνω και πέρα από την θρησκευτική τους υπόσταση κι έχουν αναχθεί σ’ ένα απ’ τα λίγα κοινώς αποδεκτά σύμβολα όλων των ανθρώπων. Κι αυτό γιατί εκφράζουν μερικές από τις αγνότερες πτυχές της ανθρώπινης ύπαρξης. Είναι η δικαιολογία σου να είσαι καλός με τον εαυτό σου πρώτα και να εκπέμπεις αυτή τη καλοσύνη και στον δικό σου μικρόκοσμο. Κι αν όλοι αυτοί οι μικρόκοσμοι εξέπεμπαν καλοσύνη ο κόσμος θα ήταν ένα καλύτερο μέρος; Δε ξέρω. Αλλά τα Χριστούγεννα δεν είναι για να το φιλοσοφήσεις αυτό ε; Τα Χριστούγεννα είναι για να νιώσεις καλά, μ’ ό, τι σε κάνει να νιώθεις έτσι. Ναι, κάπου εκεί είναι που θα βρεις και το πνεύμα και το χρυσό εισιτήριο απ’ το πολικό εξπρές… Και πείτε με μελό αλλά τα μελομακάρονα τρώγονται μελωμένα!

Καλά Χριστούγεννα σε όλα τα παιδιά του Κόσμου!

Σοφία Μπαρμπαγιάννη

Φαρμακευτική Αθηνών

14/12/15

Tags: , , , , , , , , ,