Η επιστήμη του έρωτα

Αυξημένοι παλμοί, ιδρωμένες παλάμες, κόκκινα μάγουλα και αϋπνία. Τα συμπτώματα αυτά δεν αντιστοιχούν σε κάποια ασθένεια ή σε κάποιο σύνδρομο στέρησης, αλλά συνδέονται με το κοινό πάθημα του έρωτα! Η επιστήμη της Βιολογίας και της Βιοχημείας διαδραματίζει σπουδαίο ρόλο σε αυτό το ψυχοσωματικό πανηγύρι και μπορεί να δώσει εξηγήσεις σε πολλά από τα συμπτώματα. Ας δούμε, λοιπόν, τον έρωτα από μια επιστημονική σκοπιά χωρίς όμως να διακινδυνέψουμε το μυστήριό του.

erotas

Όσο δύσκολο και αν είναι να θέσει κάποιος διαχωριστικές γραμμές στα συναισθήματα προς έναν ερωτικό σύντροφο, βιολογικά μπορούν να ταξινομηθούν σε τρείς κατηγορίες: τη σεξουαλική επιθυμία, την έλξη και τη δέσμευση. Αυτή η ταξινόμηση γίνεται με βάση τις διαφορετικές ορμόνες που εκκρίνονται από τον οργανισμό και τα διαφορετικά συμπτώματα που παρουσιάζονται.

Το πρώτο στάδιο της σεξουαλικής επιθυμίας εμπλέκει την ορμόνη τεστοστερόνη και τα οιστρογόνα. Η τεστοστερόνη ρυθμίζει τη σεξουαλική επιθυμία στους άνδρες. Η έκκριση αυτής της ορμόνης αυξάνει την κυκλοφορία του αίματος, για αυτό και χρησιμοποιείται σαν αναβολικό. Σημειώνεται ότι τεστοστερόνη υπάρχει και στις γυναίκες με την ίδια δράση μεν αλλά σε μικρότερα επίπεδα. Τα οιστρογόνα είναι οι αντίστοιχες κύριες ορμόνες των γυναικών, οι οποίες όχι μόνο ρυθμίζουν την σεξουαλική επιθυμία, αλλά και γενικά την ψυχολογική κατάσταση .

Το δεύτερο και πιο επιστημονικά ενδιαφέρον στάδιο είναι η έλξη. Σε αυτό το στάδιο , ένας «ερωτευμένος» υπόκειται σε ένα ψυχοσωματικό σοκ πυροδοτούμενο από ένα σύνθετο κοκτέηλ ορμονών. Ανάμεσά τους ξεχωρίζουν η ντοπαμίνη, η σερατονίνη και η νορεπινεφρίνη. Η ντοπαμίνη καλείται και ορμόνη της επιβράβευσης, γιατί εκκρίνεται όταν ο εγκέφαλος επιβραβεύει το σώμα για μια πράξη (πρόσληψη τροφής, αναπαραγωγή κ.α.). Πολλά ναρκωτικά, όπως η κοκαΐνη και η νικοτίνη δρουν παρόμοια με τη ντοπαμίνη. Η νορεπινεφρίνη λειτουργεί συνεργατικά με τη ντοπαμίνη αυξάνοντας τους καρδιακούς παλμούς και την πίεση. Το ενδιαφέρον με αυτές τις δύο ορμόνες είναι ότι διεγείρουν τα κέντρα ευχαρίστησης του εγκεφάλου και απενεργοποιούν τα κέντρα δυσφορίας. Αυτό σημαίνει, ότι όταν κάποιος είναι ερωτευμένος, βλέπει τον κόσμο γύρω του πιο όμορφο , τα πάντα είναι πιο ευχάριστα για εκείνον ενώ του είναι πιο δύσκολο να στεναχωρηθεί και να απογοητευτεί. Η τρίτη ορμόνη , η σερατονίνη είναι υπεύθυνη για τα αισθήματα χαράς και για αυτό χρησιμοποιείται ως αντικαταθλιπτικό και αγχολυτικό.

Εκ των πραγμάτων, ένας άνθρωπος δεν μπορεί να παραμείνει πολύ στο δεύτερο στάδιο, γιατί ο εγκέφαλος δεν μπορεί να αντέξει αυτήν την κατάσταση μόνιμης διέγερσης. Συνεπώς, σιγά σιγά αρχίζει το τρίτο στάδιο, αυτό της δέσμευσης. Αυτό το στάδιο σηματοδοτείται από την ορμόνη ωκυτοκίνη, η οποία συνδέεται στενά με τον ψυχολογικό δεσμό μεταξύ ενός ζευγαριού. Το ενδιαφέρον είναι ότι εκκρίνεται κυρίως κατά την ολοκλήρωση της σεξουαλικής πράξης, κάτι που σημαίνει ότι το σεξ παίζει σημαντικότατο ρόλο στην ανάπτυξη ενός ισχυρού δεσμού.

Από αυτήν την επιστημονική σκοπιά πολλά χρήσιμα συμπεράσματα μπορούν να εξαχθούν. Και μόνο το γεγονός ότι ο εγκέφαλος ενός ερωτευμένου παρουσιάζει φοβερή ομοιότητα με τον εγκέφαλο ενός ναρκομανή μας δίνει μια ιδέα για τη σοβαρότητα της κατάστασης. Όσο και αν διαχωρίζουμε τoν έρωτα από την επιστήμη η αλήθεια είναι ότι βρισκόμαστε στο έλεος των ορμονών. Αν το αντιληφθούμε αυτό, ίσως δούμε το θέμα του έρωτα πιο ψύχραιμα!

Γ.Ψαρέλλης

 

Tags: , , , , , , , , , , ,