Η αναξιοπρέπεια δεν είναι μαγκιά, είναι αυτοταπείνωση

Παρακολουθώντας την υποδοχή του Πρωθυπουργού στον απερχόμενο Πρόεδρο των ΗΠΑ, με κατακλύζει συναίσθημα ντροπής. Καλά τα trolls, καλές οι πειραγμένες φωτογραφίες, καλά τα σχόλια και τα βιντεάκια, νομίζω όμως πως η πλάκα και ο χαβαλές έχουν ένα όριο. Ο κ. Τσίπρας νομίζω πως ξεπέρασε τα όρια.

cxtg430xgaa4ouj-jpg-large

Είδα ένα video με τον Πρωθυπουργό να θέλει να χασμουρηθεί και την ώρα που γυρνάει ο Ομπάμα προς το μέρος του, να προσπαθεί τεχνηέντως να το κρύψει. Δεν το κρύβω αρχικά μου φάνηκε πολύ αστείο. Δεν είναι όμως. Είναι στοιχειώδεις κανόνες και τρόποι συμπεριφοράς απέναντι σε έναν άνθρωπο που συνομιλείς. Είτε είναι ο Ομπάμα, είτε είναι ο οποιοσδήποτε άνθρωπος πάνω σ’ αυτόν τον πλανήτη. Είναι θέμα παιδείας και ανατροφής. Η στάση του σώματος του Τσίπρα καθήμενου στη πολυθρόνα είναι επιεικώς απαράδεκτη. Δείχνει ασέβεια στον καλεσμένο αλλά και σε όλους τους παρευρισκομένους. Όσον αφόρα το θέμα της γραβάτας νομίζω πως κι αυτό το αστείο κράτησε αρκετά. Δεν γίνεται ο καλεσμένος σου να είναι καλοντυμένος και να σε τιμά κατ’ αυτό τον τρόπο και συ να μην το ανταποδίδεις. Πόσο μάλλον όταν αυτός ο καλεσμένος είναι ο Πρόεδρος των ΗΠΑ. Δεν είναι μαγκιά να μη φοράς γραβάτα. Δεν είναι επανάσταση. Έχουμε χάσει τα όρια μεταξύ καθωσπρεπισμού, αξιοπρέπειας, σοβαροφάνειας και σεβασμού.

Επίσης Με προβληματίζουν πολύ οι δηλώσεις του Τσίπρα στα ελληνικά με κακή αγγλική προφορά, όπως μιλούσαν ηθοποιοί υποδυόμενοι Ελληνοαμερικάνους σε παλιές ελληνικές ταινίες. Προσπαθώ να βρω μια λογική εξήγηση, για ποιο λόγο να μιλήσει κατ’ αυτό τον τρόπο και δεν μπορώ.

Η όλη παρουσία του Τσίπρα μου θύμισε τον Τζόι, αγαπημένο ήρωα από την τηλεοπτική σειρά «Φιλαράκια». Μόνο που ο Τζόι ήταν ένας πολύ πετυχημένος ρόλος σε σήριαλ ενώ ο Τσίπρας ο πλέον αποτυχημένος στο ρόλο του Πρωθυπουργού.

Kώστας Φωτεινόπουλος

Εκδότης University Press

Tags: , , , , , , ,