Η θεία από το…Παρίσι!

imagesΗ Γαλλία προ ημερών δήλωσε μέσω της Μόνιμης Αντιπροσωπείας της στον Ο.Η.Ε., τη λύπη της για την τροπή που έχουν πάρει οι διαπραγματεύσεις ως προς το ζήτημα της ονομασίας της γειτονικής Π.Γ.Δ.Μ. Συγκεκριμένα, ο απεσταλμένος  του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών, Μάθιου Νίμιτς, είχε συνάντηση με τους εκπροσώπους των δύο χωρών, Αδαμάντιο Βασιλάκη και Ζόραν Γιόλεφσκι για την πρόοδο των συζητήσεων.

Η ανακοίνωση της Μόνιμης Αντιπροσωπείας της Γαλλίας στον Ο.Η.Ε. ήταν η εξής: «η Γαλλία εκφράζει τη λύπη της για το αδιέξοδο στις συζητήσεις μεταξύ της ΠΓΔΜ και της Ελλάδας σχετικά με την ονομασία της ΠΓΔΜ, το οποίο είναι επιζήμιο για τις σχέσεις καλής γειτονίας στην περιοχή». Υποστήριξε ακόμη ότι «οι γαλλικές αρχές υποστηρίζουν τις προσπάθειες του κ. Νίμιτς για την εξεύρεση λύσης στο θέμα της ονομασίας της ΠΓΔΜ. Πιστεύουν ότι μια αμοιβαία αποδεκτή λύση πρέπει να βρεθεί γρήγορα, υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών, μέσω του διαλόγου και του συμβιβασμού».

Εγώ ερωτώ: Προς τι το ξαφνικό ενδιαφέρον της Γαλλικής πλευράς για ένα λεπτό-πλήν δυσεπίλυτο εθνικό πρόβλημα της πλέον αρνητικά προβεβλημένης χώρας τη σήμερον ημέρα στην Ε.Ε.;

Δε ρίχνω τα χαρτιά, δε «διαβάζω τον καφέ, αλλά η τακτική του «συμβιβασμού» που προτείνει η γαλλική πλευρά απέναντι σε ένα ζήτημα ταμπού για την ελληνική κοινωνία,  θυμίζει τακτική «να κλείνουμε μια-μια τις τρύπες» τώρα που βρήκαν την Ελλάδα «μπόσικη».

Εν ολίγοις, η στάση του Υπουργείου Εξωτερικών υπήρξε πάντοτε νωθρή και ολίγον άτολμη ως προς τις προκλήσεις που έρχονταν από τις γειτονικές χώρες, με σκοπό να δημιουργηθούν εντυπώσεις. Υπήρχαν όμως άτυπες συμφωνίες «κάτω από το τραπέζι» και «πίσω από κλειστές πόρτες». Χαρακτηριστικό παράδειγμα η στάση του Υπουργείου επί κυβερνήσεως Καραμανλή: Οι προκλήσεις από τα Σκόπια διαδέχονταν η μία την άλλη, αλλά ήταν γνωστή η «φιλική στάση» του Νικολά Σαρκοζί απέναντι στον Έλληνα Πρωθυπουργό. Σήμερα, με την εκλογή του Φρανσουά Ολάντ, τα δεδομένα έχουν αλλάξει.

Βέβαια, ανεξάρτητα απ’αυτό, η διαπραγματευτική ισχύς της χώρας και το κύρος της μετεβλήθη αρκετά ώστε οι προσωπικές πολιτικές συμμαχίες να μην επαρκούν για να επηρεάσουν αποφάσεις. Ακόμη και χωρίς τη στήριξη του Σαρκοζί, ο Καραμανλής, είχε το «πάνω χέρι» έναντι του Γκρουέφσκι,  στο ζήτημα της ονομασίας, κι αυτό γιατι βρισκόμασταν στο 130% του Α.Ε.Π.!  Σήμερα, με τη χώρα σιδηροδέσμια του Μνημονίου, την Τρόικα να έχει κάρτα απεριορίστων διαδρομών για τα σύνορα, και το Α.Ε.Π. στο 180% ποία η διαπραγματευτική ισχύς του κράτους? Ωραία θα ήταν να μας απαντούσε ο Πρωθυπουργός, αλλά με τέτοια στατιστική εικόνα, το βλέπω λίγο δύσκολο.

Ξένια Χαμίτη

 

Tags: , , , , , , , ,