Εθνικισμός και 3 εκατομμύρια εξαιρέσεις

Μπορώ να πω ότι αυτές τις μέρες υπήρχε έντονη ειρωνεία στη καθημερινότητά μου. Από τη μία, αποκαλύπτονται αρκετά στοιχεία από τη δικογραφία για τον φόνο του Παύλου Φύσσα, αναζωπυρώνεται (μάλλον εξωτερικεύεται ξανά) ο εθνικισμός στα Βαλκάνια και από την άλλη, ταυτόχρονα αρκετά άτομα στην Ευρώπη, ανάμεσά τους κι εγώ, γιορτάζαμε τα 25 χρόνια του Erasmus Student Network (Ευρωπαϊκή ΜΚΟ νέων που υποστηρίζει τα προγράμματα ανταλλαγής και κατά βάση το Erasmus που είναι 27 ετών σήμερα).

Ειρωνεία, έτσι δεν είναι; Εγώ να χαίρομαι για τον σύλλογο που είμαι εθελόντρια, να γιορτάζουμε ευτυχείς τα 25 χρόνια που προωθούμε τη διαπολιτισμικότητα, την ενότητα μέσα από τη διαφορετικότητα και την διαφορετικότητα μέσα στην ενότητα (unityinDiversityDiversityintheUnity) και ό,τι θετικό κερδίζει κανείς από ένα πρόγραμμα ανταλλαγής και την ίδια στιγμή να σου υπενθυμίζει η καθημερινότητα συνεχώς το μίσος που υπάρχει γύρω σου. Όταν διάβαζα τα διάφορα νέα, από τη μία έβλεπα άτομα να λένε πόσες απίστευτες εμπειρίες έχουν κερδίσει μέσα από μία τόσο μεγάλη κοινότητα νέων, όπως αυτή, και από την άλλη πώς οργανώθηκε το σχέδιο δολοφονίας ενός ατόμου που υποστήριζε αντιφασιστικές ιδέες αντίθετες με κάποιων άλλων και, έτσι, τον σκότωσαν.

meletaki

*photo: “Στιγμιότυπο από το Flag Parade του Annual General Meeting του ESN International φέτος στο Μιλάνο”*

 Πριν κάποιο καιρό είχα γνωρίσει ένα άτομο το οποίο είχε καταγωγή από Κόσοβο και Αλβανία, είχε μπερδεμένες «ρίζες», μιας και αυτές διαμορφώνονταν μαζί με την ιστορία. Όταν έχεις γεννηθεί στο μεταίχμιο (της ιστορίας και των συνόρων), έχεις λίγο από Κόσοβο, Αλβανία, Σερβία, έχεις μείνει και δουλέψει σε όλες τις χώρες αυτές, ποια θεωρείς πατρίδα σου πραγματικά; Το συγκεκριμένο παιδί δεν μιλούσε με έντονα πατριωτικό ύφος, αλλά αγαπούσε το μέρος του. Δεν έχω πάει ποτέ, οπότε δεν ξέρω πώς μοιάζει. Ξέρω όμως ότι πρώτη φορά γνώρισα άτομο από εκεί και μιλούσε με καλά λόγια για όλα αυτά τα μέρη, χωρίς μίσος. Θα μου πείτε, ένα άτομο γνώρισες, όχι όλο το λαό. Ναι, και μάλιστα άτομο που ταξιδεύει συνέχεια και έχει γίνει όλη η Ευρώπη σπίτι του. Γιατί όμως αυτό το άτομο να μην χαρακτηρίζει τους νέους σήμερα, αλλά όταν ακούμε για ρατσιστικά επεισόδια από Αλβανούς, Βουλγάρους κλπ. ξαφνικά να στρεφόμαστε εναντίον όλων; Φυσικά και είναι εξαίρεση το συγκεκριμένο άτομο. Όμως όσα άτομα έχουν φύγει λίγο από το καβούκι τους και έχουν γνωρίσει άτομα διαφορετικά, από άλλες χώρες, καταλήγουν να έχουν τα χαρακτηριστικά αυτού του ατόμου που θεωρητικά αποτελεί εξαίρεση. Δεν κολλάνε στην εθνικότητα. Βλέπουν τη διαφορετικότητα ως κάτι θετικό. Θεωρούν τον εαυτό τους πρώτα απ’ όλα ευρωπαίο πολίτη (με την γεωγραφική και πολιτισμική έννοια) ή καλύτερα πολίτη του κόσμου.

Όταν παρατηρώ γύρω μου τη μισαλλοδοξία και τον ρατσισμό, σκέφτομαι ότι όλα αυτά τα 25 χρόνια έχουν συμβεί πολλά σημαντικά γεγονότα και πολλές αλλαγές στα Βαλκάνια και γενικά στην Ευρώπη. Μου φαινόταν τόσο ειρωνικό την ίδια μέρα να ασχολούμαι με την λεγόμενη Γενιά Erasmus και στα σύνορα να είναι όλα τόσο τεταμένα κι εκρηκτικά. Όλα αυτά όμως συμβαίνουν στα ίδια μέρη. Μπορεί λοιπόν ο εθνικισμός να ζει ακόμη, ωστόσο 3 εκατομμύρια άνθρωποι (όσοι πήγαν Erasmus μέχρι σήμερα) τουλάχιστον πιστεύουν σε ένα καλύτερο αύριο όπου τα σύνορα χωρίζουν μόνο χάρτες. Και αυτοί οι άνθρωποι μου δίνουν ελπίδα.

“Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το Erasmus Student Network, μπορείτε να μπείτε στο esn.org ή στο esngreece.gr ή να απευθυνθείτε στο σύλλογο του Πανεπιστημίου σας.”

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,