Δήμητρα Στογιάννη «Εύχομαι οι άνθρωποι να απελπίζονται λιγότερο»

assets_LARGE_t_1661_51457548[1]Είναι ο τρίτος κατά σειρά Χειμώνας που οι απολαυστικοί και αστείοι ήρωες της ιστορίας, ο κουφός, ο τυφλός και ο μουγκός, πάντα μαζί με την Ελπίδα, την «καλή νεράιδα» που τους βοηθάει, πιάνουν δουλειά στο Θέατρο ΑΘΗΝΑ.

Το αγαπημένο, ξεκαρδιστικό έργο του Γιώργου Θεοδοσιάδη: “ΔΕΝ ΑΚΟΥΩ ΔΕΝ ΒΛΕΠΩ ΔΕΝ ΜΙΛΑΩ“, που σκηνοθέτησε με κέφι και μεράκι ο Χρήστος Χατζηπαναγιώτης, παίζεται για τρίτη σεζόν, για να θυμίσει για άλλη μια φορά στο θεατρόφιλο κοινό ότι η καθημερινότητα και οι δυσκολίες της, προσεγγίζονται πιο εύκολα με την αγάπη, την φιλία, την αξιοπρέπεια και την αισιοδοξία!

Πρωταγωνιστούν (οι ίδιοι): Σπύρος Πούλης, Σπύρος Σπαντίδας, Θανάσης Βισκαδουράκης και Δήμητρα Στογιάννη.

Η μοναδική γυναίκα της παράστασης, μας ανοίγει την καρδιά της και μας μιλάει για όλα, για την παράσταση, την καλλιτεχνική της πορεία αλλά και για την Ελλάδα του 2013…

Δήμητρα Στογιάννη εφ’ όλης της ύλης…

Τρίτη σεζόν για το «Δεν Βλέπω, Δεν Ακούω, Δεν Μιλάω». Πού πιστεύεις ότι οφείλετε η επιτυχία της παράστασης;

Παρ’ όλο που η παράσταση ουσιαστικά παίζεται για έκτη σαιζόν, παραμένει φρέσκια! Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι την υποστηρίζουμε πολύ εμείς οι ηθοποιοί και όλοι οι συντελεστές, όπως ο παραγωγός και όλοι όσοι συμβάλουν να γίνεται αυτή η παράσταση κάθε μέρα. Γελάει πάρα πολύ ο κόσμος σ’ αυτό το έργο και αυτό συμβαίνει διότι έχει μια «απλότητα» ως προς την δραματουργική της εξέλιξη.

Μπορεί το έργο να είναι κωμωδία, ουσιαστικά όμως μεταφέρει με χιούμορ κάποια σοβαρά προβλήματα, που αντιμετωπίζουν πολλοί συνάνθρωποι μας. Τι μηνύματα πιστεύεις πως εισπράττουν οι θεατές μετά το τέλος της παράστασης;

Το σημαντικό σε αυτή την παράσταση είναι ότι δεν είναι «διδακτική». Δεν πάει να δείξει στους ανθρώπους πως να ζούνε, προτείνει παρ’ όλα αυτά την αισιόδοξη ματιά απέναντι στα πράγματα και απέναντι στην όποια δυσκολία.

Πες μας δύο λόγια για τον ρόλο σου στην παράσταση, και για το κλίμα που επικρατεί στα παρασκήνια;

Η Ελπίδα, ο ρόλος μου δηλαδή, είναι μια κοπέλα πολύ αισιόδοξη με περίσσευμα αγάπης το οποίο το διοχετεύει στους ανθρώπους αυτούς με τα συγκεκριμένα προβλήματα –ακοής, όρασης και ομιλίας που έχουν. Γενικότερα τους «ξεσηκώνει» να γευτούνε λίγο πιο γλυκά τη ζωή, μέσα από την ιδιαίτερη καθημερινότητα τους για να είναι πιο ευτυχισμένοι. Στα παρασκήνια γελάμε πάρα πολύ, δηλαδή πιστεύω πως όλοι καταθέτουμε τη χαρά μας και την καλή μας ενέργεια κάθε μέρα στην παράσταση. Το χιούμορ ειδικά όμως του Σπύρου Πούλη και «ειδικά» το τονίζω, είναι αυτό που με αποσιμπιέζει κάθε φορά από την ρουτίνα της επανάληψης.

Με το ταλέντο σου, έχεις καταφέρει να συμμετάσχεις σε ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες δουλειές. Υπάρχουν ρόλοι και συνεργασίες που θες να προσεγγίσεις;

Βεβαίως! Υπάρχουν πολλοί σκηνοθέτες και ηθοποιοί με τους οποίους θα ήθελα να δουλέψω και τον οποίων τη δουλειά την θαυμάζω. Νέοι είμαστε, μιας και η ζωή είναι μπροστά μας ελπίζω να ανοίξουν οι κατάλληλοι δρόμοι που θα μου δώσουν καλές και ενδιαφέρουσες συνεργασίες.

Ποιά μέχρι τώρα συνεργασία σου ξεχωρίζεις, και γιατί;

Σε κάθε δουλειά που παίζω, θα ξεχώριζα την κάθε μια σε σχέση με το παρόν. Φροντίζω να παίρνω τα καλά από την κάθε συνεργασία.

Πώς αντιμετωπίζεις το παιχνίδι της δημοσιότητας;

Είμαι λίγο «παθητική» απέναντι σε αυτό, δεν παίρνω πολύ ενεργητικό ρόλο. Μάλιστα αποφεύγω το παιχνίδι αυτό, αλλά όταν είναι αναπόφευκτο αναγκαστικά πολλές φορές για την δουλειά μας πρέπει να βγαίνουμε στα μέσα και να μιλάμε, τότε το αφήνω και με χαρά να συμβεί. Δέχομαι να εκτεθώ και μόνο, όταν πρόκειται για μια δουλειά.

Πώς επιλέγεις να περνάς τον ελεύθερο χρόνο σου;

Με πολλές ταινίες και popcorn. Με αγαπημένους ανθρώπους, φροντίζω να ενημερώνομαι για την δουλειά μου, αλλά προσπαθώ να το κάνω με αγαπημένους ανθρώπους. Συνδυάζω την επικοινωνία και την επαφή με ανθρώπους που αγαπάω και που δυστυχώς δεν μπορώ πάντα να τους συναντώ. Αλλά και να μπορώ να εξελίσσομαι μέσα από την τέχνη, και από τα πράγματα που διακρίνω στους άλλους. Αυτό συμπεριλαμβάνει ταινίες θεατρικά, μουσική, συναυλίες, βιβλία και πολλά άλλα… Ανάλογα με την ανάγκη που έχεις την κάθε μέρα.

Τι θα ήθελες να δεις να αλλάζει στην Ελλάδα το 2013;

Θα ήθελα και εύχομαι οι άνθρωποι να απελπίζονται λιγότερο. Δεν θέλω καν να αναφέρω τον όρο της αυτοχειρίας, γιατί έχω πολλά περιστατικά το τελευταίο διάστημα, αλλά πιστεύω πως το αντίδοτο σε όλα αυτά που ζούμε, είναι το να μην απελπιζόμαστε. Όχι απαραίτητα να είμαστε αισιόδοξοι και να μην βλέπουμε τι γίνεται γύρω μας, αλλά να κάνουμε ότι μπορούμε για να μην έτσι η κατάσταση. Από όλους μας εξαρτάται το πώς θα βελτιωθούν τα πράγματα.

Πιστεύεις πως εύκολα μπορείς να συνδυάσεις το επάγγελμά σου, με το «ρόλο» την μητέρας;

Όχι μόνο για βιοποριστικούς λόγους, αλλά επειδή προσωπικά αλλά και γενικότερα ο άνθρωπος έχει ανάγκη να εργάζεται και να προσφέρει στην κοινωνία – όχι μόνο στην οικογένεια του. Είναι ωραίο να προσφέρουμε στην οικογένειά μας, αλλά πιστεύω πως υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που νιώθουν ότι υπάρχει μεγαλύτερο εύρος προσφοράς. Επομένως στον χρόνο που μου επιτρέπει η προτεραιότητα της οικογένειας, θα προσπαθήσω ώστε να τα συνδυάσω με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

Συνέντευξη στον Αλέξανδρο Κωνσταντάκη

Tags: , , ,