ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΝΟΜΠΕΛ: Gabriel Garcia Marquez – βραβείο Νόμπελ 1982

Ο Έρωτας Στα Χρόνια Της Χολέρας

Gabriel Garcia Marquez

O Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες γεννήθηκε το 1927, στο χωριό Αρακατάκα της Κολομβίας. Είναι ένας απ’ τους κορυφαίους (ίσως ο κορυφαίος) συγγραφέας της Νότιας Αμερικής, και σίγουρα μια απ’ τις σπουδαιότερες λογοτεχνικές μορφές ολόκληρου του κόσμου.

marquez

Μεγάλωσε ήσυχα, κυρίως με τους παππούδες του (απ’ τη μεριά της μητέρας του), και το 1947 ξεκίνησε να σπουδάζει νομικά και πολιτικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο της Μπογκοτά. Τον ίδιο χρόνο, δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Ελ Εσπεκταδόρ το πρώτο του διήγημα με τίτλο «Η Τρίτη Παραίτηση». Το 1948 μετακόμισε στις δυτικές Ινδίες και συγκεκριμένα στην Καρθαγένα, όπου και εργάστηκε ως δημοσιογράφος για την εφημερίδα Ελ Ουνιβερσάλ. Το 1950 και μέχρι το ‘52, υπέγραφε ως «Σέπτιμους» τη στήλη «Ιδιότροπος», για την τοπική εφημερίδα Ελ Χεράλδο της Μπαρανκίλα. Την ίδια περίοδο, έγινε μέλος της παρέας λογοτεχνών που αργότερα έμεινε γνωστή ως Μπαρανκίλα Γκρουπ, μέλη της οποίας υπήρξαν ακόμη οι Χέρμαν Βάργκας, Αλβάρο Σαμούδιο και Αλφόνσο Φουενμαγιόρ. Ήταν μια ευτυχισμένη μα και δύσκολη περίοδος, στην οποία αναγκάστηκε να ενοικιάζει (με μειωμένο ενοίκιο) ένα στενό δωμάτιο, πάνω σ’ ένα μπορντέλο. Αυτή θα είναι μια απ’ τις πολλές εμπειρίες που θα χρησιμοποιήσει αργότερα στο τεράστιο έργο του. Το πρώτο του μυθιστόρημα, τα «Νεκρά Φύλλα», εκδόθηκε το 1955. Το ακολούθησαν αρκετά ακόμη σπουδαία έργα, ενώ το 1967, το (γνωστό και μη εξαιρετέο) «Εκατό Χρόνια Μοναξιάς» θα τον καθιερώσει ως έναν απ’ τους σπουδαιότερους συγγραφείς της εποχής του. Φυσικό επακόλουθο του πρώτου, μεγάλης αναγνώρισης έργου του, τα δύο επόμενα, «Το Φθινόπωρο του Πατριάρχη» (1971) και «Ο Έρωτας στα Χρόνια της Χολέρας» (1985). Έχει γράψει ακόμη έργα για όπερα, συλλογές διηγημάτων και κινηματογραφικά σενάρια. Το 1982 του απονεμήθηκε το νόμπελ λογοτεχνίας για το σύνολο του έργου του. Σήμερα ζει στην πόλη του Μεξικό, μαζί με τη γυναίκα του Μερσέντες (παντρεμένοι απ’ το 1958) με την οποία έχει δύο παιδιά.

Μεγάλος λάτρης της τεχνικής (αυτού που ο ίδιος αποκαλούσε «ξυλουργική» της λογοτεχνίας του), ο Μαρκές κατάφερε να δημιουργήσει μια δική του γραφή, στην οποία κανείς διακρίνει με ευκολία το πάντρεμα των υψηλότερων στοιχείων της γαλλικής λογοτεχνίας (εκπροσώπους της οποίας θαύμαζε), με τη διήγηση παραμυθιών. Υπό αυτό το πρίσμα, θα μπορούσαμε να πούμε πως ο Μαρκές είναι ένας πολύ καλός παραμυθάς, ένας παραμυθάς όμως που μπορεί και χειρίζεται άψογα την τέχνη της αφήγησης, κι ενώ φορτώνει τις εικόνες του με χρώματα και αρώματα, καταφέρνει με μαγικό σχεδόν τρόπο, το αποτέλεσμα να είναι ελαφρύ, σαν αεράκι, κι ίσως ακόμη ελαφρύτερο.

Η θεματολογία του, συχνά αντλεί τις βάσεις της από αληθινά γεγονότα, τα οποία εντάσσει σ’ αυτό που οι κριτικοί λογοτεχνία ονομάζουν «μαγικό ρεαλισμό». Τη διήγηση δηλαδή ρεαλιστικών καταστάσεων, στις οποίες συχνά παρεμβάλονται «μαγικά» στοιχεία, με απόλυτη φυσικότητα.

Ένα απ’ τα πιο σημαντικά του έργα (ίσως το σπουδαιότερο, μαζί με τα «εκατό χρόνια μοναξιάς» που εν πολλοίς του χάρισαν το νόμπελ), είναι «ο έρωτας στα χρόνια της χολέρας». Γραμμένο τρία χρόνια μετά τη βράβευση, δανείζεται την αληθινή ερωτική ιστορία των γονιών του συγγραφέα, δημιουργεί ένα ερωτικό έπος αντίστοιχο των έργων του Σταντάλ και μαγεύει το αναγνωστικό κοινό με την απλότητα, την ομορφιά και την ανθρώπινα παθιασμένη υπόσταση των χαρακτήρων του.

Άλλα προτεινόμενα έργα του συγγραφέα: Εκατό Χρόνια Μοναξιά, Ο Συνταγματάρχης Δεν Έχει Κανένα να του Γράψει, Χρονικόν Ενός Προαναγγελθέντος Θανάτου, Το Φθινόπωρο του Πατριάρχη

Tags: , , , , , , , , ,