«Αυθεντικός Μαραθώνιος Αθήνας, μια γιορτή για όλους»

Όλοι οι κάτοικοι της Αθήνας γνωρίζουν που είναι η Ακρόπολη, αλλά πολύ λιγότεροι την επισκέπτονται. Ακριβώς ίδια, είναι η αντιμετώπιση που εισπράττει από τους συμπολίτες μας και μία από τις σημαντικότερες αθλητικές διοργανώσεις παγκοσμίως, ο Αυθεντικός Μαραθώνιος.

Μεταξύ άλλων, κάθε χρόνο παρατηρείται να διαμαρτύρονται κάτοικοι των περιοχών τις οποίες διέρχεται η διαδρομή του Μαραθωνίου, επειδή διακόπτεται η κυκλοφορία για κάποιους «τρελούς», έστω κι αν αυτό συμβαίνει μια φορά ετησίως για μερικές ώρες. Αναμφισβήτητα, θα πρέπει να προβλεφθούν καλύτερες κυκλοφοριακές ρυθμίσεις, παρέχοντας εναλλακτικές σε όσους αναγκάζονται να μετακινηθούν, όμως η όχληση των διαμαρτυρόμενων είναι ενδεικτική της έλλειψης αθλητικής παιδείας στη χώρα μας.

athensmarathon

Δρομείς από όλο τον κόσμο, έμπειροι και μη, ονειρεύονται να τρέξουν στην κλασική διαδρομή, στα βήματα του Φειδιππίδη, εκκινώντας από το Μαραθώνα κοντά στον Τύμβο και τερματίζοντας στο Καλλιμάρμαρο Στάδιο που φιλοξένησε τους πρώτους σύγχρονους Ολυμπιακούς Αγώνες. Ένας τέτοιος θεσμός λοιπόν, που η πόλη των Αθηνών έχει την τιμή να φιλοξενεί σε ετήσια βάση, αξίζει τη συμμετοχή όλων. Επί της ουσίας είναι μια γιορτή για τους αθλητές, τους θεατές, τους εθελοντές, τους χορηγούς, τους διοργανωτές. Μια γιορτή που γεμίζει χαρά τους συμμετέχοντες ανεξαρτήτως του ρόλου που έχουν και της σχέσης τους με τον αθλητισμό.

Ανήκα και εγώ στην κατηγορία των αδιάφορων μέχρι πριν από δύο χρόνια, όταν ένας συναθλητής μου με παρακίνησε να μην επιστρέψω σπίτι μετά από τη συμμετοχή μου στον αγώνα των πέντε χιλιομέτρων, αλλά να παραμείνω και να χειροκροτήσω τους παντελώς άγνωστους προς εμένα δρομείς. Πιο πολύ από περιέργεια, τον ακολούθησα και συνέλαβα τον εαυτό μου να μη μπορεί να σταματήσει να χαμογελά και να χειροκροτά. Φίλοι που ο ένας περιμένει τον άλλο για να τερματίσουν ταυτόχρονα, μάνα και κόρη, ο πατέρας που παίρνει αγκαλιά τα παιδιά του στην είσοδο του Σταδίου και τα κουβάλα, ηλικιωμένοι με μεγάλη καρδιά και φυσικά οι υπεραθλητές που ολοκληρώνουν σε κάτι περισσότερο από δύο ώρες τα 42.195 μέτρα, συνθέτουν μια ατμόσφαιρα που ξεχειλίζει από θετική ενέργεια και σε αποζημιώνει πολλαπλάσια για το λίγο χρόνο που αφιέρωσες ανιδιοτελώς σε μια χαρούμενη στιγμή συνανθρώπων σου.

Σε αυτό το σημείο εντοπίζεται ένα βασικό λάθος της ελληνικής πολιτείας, όσον αφορά στην ελλιπή αθλητική διαπαιδαγώγηση των νέων. Ελάχιστα σχολεία ενθαρρύνουν τους μαθητές να παρακολουθήσουν τον τερματισμό και να χειροκροτήσουν τους δρομείς. Κι όμως, αυτό το τόσο απλό, η υποδοχή των αθλητών που βγαίνουν νικητές από την πρόκληση του Μαραθωνίου της Αθήνας, αρκεί για να ωθήσει τους θεατές να αγαπήσουν τη διοργάνωση. Κανείς δε μένει ασυγκίνητος από τα γεμάτα ευτυχία πρόσωπα των αθλητών και κανείς δε μπορεί να μη θαυμάσει την προσπάθεια τους.

Προσωπικά ένα χρόνο αργότερα, μετά από πολλά χιλιόμετρα προπόνησης, τρία ζευγάρια παπούτσια, αλλαγή τεχνικής τρεξίματος και μικροτραυματισμούς έζησα την εμπειρία του τερματισμού και ως δρομέας, μια αξέχαστη στιγμή. Του χρόνου η σειρά σας. Πάρτε μέρος στη γιορτή της πόλης σας, με όποιο τρόπο διαλέξετε. Γίνεται για όλους μας, όχι μόνο για κάποιους «τρελούς».

Χρήστος Σκουτέρης

Tags: , , , , , , , , , , , , , , ,