Αλλάξαμε ή βουλιάξαμε; Το σίγουρο είναι πως είμαστε βρεγμένοι

Αλλάξαμε ή βουλιάξαμε;
Το σίγουρο είναι πως είμαστε βρεγμένοι.

Η ελπίδα που γεννιέται από το πάθημα είναι το μάθημα. Και το μάθημά μας αργά αλλά με σταθερά βήματα το παίρνουμε “with the hard way” που λένε και οι Αμερικανοί. Αλλά το παίρνουμε. Παύουμε σιγά-σιγά –έστω κι αν ακόμα μας παίρνει αρκετό χρόνο– να εντοπίζουμε στην πολιτική την αιτία του κακού για κάθε στραβό και νοσηρό που συμβαίνει στην καθημερινότητά μας.

Μην παρεξηγηθώ, δεν έγιναν όλα μέλι-γάλα, απλά σαν να δείχνουμε πως σηκωνόμαστε από την κατραπακιά που δεχτήκαμε τα προηγούμενα χρόνια. Ορίζουμε καλύτερα τα μέτρα και τα σταθμά της ζωής μας, διαμορφώνουμε πιο ξεκάθαρες αστικές ανησυχίες, δεν ξοδευόμαστε σε συντεχνιακού τύπου διεκδικήσεις γιατί πια δεν μας τις ικανοποιούν. Και αφού πιάσαμε πάτο προσπαθούμε να σηκώσουμε κεφάλι και να φτάσουμε τουλάχιστον τον μέσο όρο μιας ποιότητας ζωής που θα μας επιτρέπει να ζούμε, έστω και χωρίς το ευ. Αναζητούμε τον μέσο όρο που διαμορφώνεται από το ξεχείλισμα ευφορίας των δέκα χρόνων πριν και τον πάτο που έχουμε πιάσει τρία χρόνια τώρα.

spyridakos2

Βουλιάξαμε. Άλλοι σώθηκαν, άλλοι δεν τα κατάφεραν και τώρα βγήκαμε στη στεριά και στεκόμαστε κοιτώντας τη θάλασσα, έχοντας τα πόδια μας ακόμα στο νερό. Την κρίση δεν την προσπεράσαμε, περάσαμε από μέσα της· και ακόμη στα βάθη της είμαστε, μα αρχίζουμε πια και συνηθίζουμε.

Ακόμη και τα επιτελεία των κομμάτων το αντιλαμβάνονται αυτό και ποντάρουν στην αναστροφή του κλίματος χρησιμοποιώντας μια πιο ήπια επιχειρηματολογία που στόχο έχει να αλλάξει τη ψυχολογία των ψηφοφόρων άρα και το κριτήριο επιλογής για την ψήφο. Το ερώτημα των περασμένων εκλογών που περιστρέφονταν γύρω από «το ποιος θα μας σώσει» γίνεται τώρα «με ποιον θα ζήσω αξιοπρεπώς», «με ποιον συνεχίζω». Προφανώς και δεν σωθήκαμε αλλά αυτό είναι μια άλλη κουβέντα. Όμως στην πολιτική όλα συμβαίνουν κατ’επίφαση. Κατ’επίφαση διάσωση, κατ’επίφαση πλεόνασμα κλπ.

Η κυβερνητική ρητορική περιστρέφεται γύρω από το «τα καταφέραμε»· εκείνη της αξιωματικής αντιπολίτευσης γύρω από το «μπορούμε περισσότερα» και καμιά φορά «μπορούμε όπως παλιά».

Βλέπεις ας πούμε τον ΣΥΡΙΖΑ που σταματά τον κατηγορητικό, τον οργισμένο λόγο. Που ανοίγει παράθυρα ελπίδας σε άνεργους, χαμηλοσυνταξιούχους και «θιγμένους» από την κρίση και δειλά-δειλά κάνει μια ρελάνς προαναγγέλλοντας παροχές που εντάσσονται στο πλαίσιο των προεκλογικών δεσμεύσεων. Άλλαξε προφίλ και ο Αλέξης Τσίπρας και κερδίζει ομολογουμένως περισσότερα όταν μιλά για ελπίδα ή για το μέλλον, περισσότερα απ’ ό,τι όταν τα πιάνει στο στόμα του ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς.

Ωφέλιμο είναι στην παρούσα φάση για τον Τσίπρα το γεγονός πως καταφέρνει και κερδίζει την εσωκομματική αντιπολίτευση. Η λεγόμενη Αριστερή Πλατφόρμα έχει αρχίσει να πείθεται από το επικοινωνιακό σχέδιο του Τσίπρα και του αφήνουν πια περισσότερο χώρο να πράττει κατά βούληση μαζεύοντας τα πόδια τους με τα οποία παλιότερα του έβαζαν ανηλεώς τρικλοποδιές.

Από την άλλη πλευρά ο Αντώνης Σαμαράς όπως σχολίαζε σε στενούς του συνεργάτες βρήκε «εντελώς λάθος, λαϊκίστικα και ανεδαφικά» τα όσα εξήγγειλε ο Αλέξης Τσίπρας από την ΔΕΘ ενώ δήλωσε πεπεισμένος πως η χώρα δεν θα οδηγηθεί σε εκλογές· άρα δεν θα υπάρξει αδυναμία εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας. Βέβαια γνωρίζει κι ο ίδιος πως αυτό είναι ακόμη μετέωρο αφού το πρόσωπο που θα ενώσει τα κόμματα δεν έχει βρεθεί και οι προτάσεις που έχουν πέσει στο τραπέζι (όπως αυτή του Σταύρου Δήμα) εκπροσωπούν περισσότερο την παλαιοκομματική αντίληψη. Η επίσκεψη του Σαμαρά στο εντευκτήριο της Βουλής και τα πηγαδάκια με βουλευτές της γαλάζιας παράταξης είναι χαρακτηριστικά του κλίματος που επικρατεί αυτό το διάστημα στη ΝΔ και πόσο ανάγκη έχει μια συμπαγή κοινοβουλευτική ομάδα. Βέβαια στη Συγγρού βλέποντας πως παρά την αναταραχή που δημιούργησε ο ΕΝΦΙΑ ο ΣΥΡΙΖΑ δεν κατάφερε να αποσπαστεί δημοσκοπικά, δημιουργείται η ελπίδα πως μπορούν να αλλάξουν τα πράγματα.

Στα ίδια δημοσκοπικά ευρήματα στέκονται και στο ΠΑΣΟΚ σημειώνοντας πως το ποσοστό των πολιτών που απαισιοδοξεί για τους επόμενους μήνες μειώνεται αισθητά όχι όμως τόσο ώστε να μην παραμένει πλειοψηφικό αφού οι φορολογικές επιβαρύνσεις φθείρουν την συγκυβέρνηση. Από την Χαριλάου Τρικούπη διαμηνύουν πως η κυβέρνηση συνεργασίας υπερέχει σε ποιοτικούς δείκτες έναντι του ΣΥΡΙΖΑ δείχνοντας πως υπάρχουν προϋποθέσεις πολιτικής ανάκαμψης ποντάροντας παράλληλα στην αδιευκρίνιστη ψήφο που εξακολουθεί να βρίσκεται κοντά στο 20%.

Η χώρα βρίσκεται σε μία κρίσιμη καμπή. Μία λάθος απόφαση μπορεί να αλλάξει άρδην το μέλλον του Έλληνα. Η εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας μπορεί να μας οδηγήσει σε εκλογές. Δυο χρόνια μόλις από την τελευταία αναμέτρηση. Εκλογές που διαφαίνεται να είναι διπλές ακόμη και τριπλές. Που θα ανοίξουν τους ασκούς του Αιόλου σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Θα μπούμε σε μια περίοδο αβεβαιότητας. Για ακόμη μία φορά. Μα έτσι κι αλλιώς είμαστε βρεγμένοι…

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , ,