Έρωτας με οδηγίες χρήσεως…

Τολμώ να πω, πως γενικότερα αποφεύγω να γράφω για τέτοια θέματα. Άρα, κατανοείτε ότι για να πάρω την απόφαση να γράψω γιαυτό το θέμα, βρισκόμαστε σε κρίσιμο σημείο, σε σημείο καμπής και παρακμής…

Δεν θα ξεχάσω ποτέ νομίζω αυτήν την εικόνα: ήμασταν οικογενειακώς για καφέ και στο διπλανό τραπέζι καθόταν ένα ζευγάρι συνομήλικων μου – αν όχι – ένα νεότατο ζευγάρι, και επί πόσα λεπτά και οι δύο ήταν καρφωμένοι στις οθόνες των κινητών τους – η αρρώστια του facebook μάλλον- δεν μιλούσαν, δε κοιταζόντουσαν, ανέκφραστοι λες και ήταν απλά δύο γνωστοί που έπιναν καφέ.

come_as_you_are

Εκείνη τη στιγμή, παρατηρώντας εκείνο το ζευγάρι , ένιωσα λύπη και απογοήτευση, όχι για αυτά τα δύο παιδία, αλλά γενικότερα για όλους μας και ένα παραπάνω για αυτήν την εποχή που ζούμε…

Και ποία είναι αυτή η εποχή ; Ποία τα χαρακτηριστικά της ; Η εποχή μας πέραν όλων των άλλων, είναι για εμένα προσωπικά μια ανέραστη και «άοσμη» εποχή.. Και θα πείτε γιατί το λέω αυτό και από ποια στοιχειά το συμπεραίνω; Έχουμε και λέμε, η εποχή μας είναι ανέραστη γιατί πρώτον ένα μεγάλο ποσοστό των ανθρώπων είναι μόνοι τους είτε είναι νέοι είτε είναι μεγαλύτεροι σε ηλικία και αν δεν είναι μόνοι, αισθάνονται μόνοι, γιατί βρίσκονται σε μια συμβατική σχέση απλά για να έχουν έναν άνθρωπο δίπλα τους και να μην λένε κυρίως στον εαυτό τους ότι είναι μόνοι, άρα ψευδαίσθηση. Δεύτερον, για μένα ένα άλλο σύμπτωμα της εποχής και στη δική μου ηλικία ακόμη είναι ότι γίνονται «συνοικέσιο» και τι εννοώ με αυτό οι φίλοι συστήσουν φίλους και πάει λέγοντας « είναι καλό παιδί θα δεις θα ταιριάξετε ;» Και επειδή είναι καλό παιδί τι σημαίνει ότι θα τον ερωτευτώ πάραυτα και τι σημαίνει καλό παιδί, μπορεί να μου εξηγήσει κάποιος ; Και αν εγώ δεν θέλω να είναι καλό παιδί και θέλω να είναι διαφορετικό παιδί ;

Τρίτον, οι άνθρωποι δεν φλερτάρουμε πια και αν φλερτάρουμε σίγουρα δεν το κάνουμε με ωραίο τρόπο. Ένα ακόμη σημάδι των καιρών, είναι ότι σε όλα τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, σε ιστοσελίδες ανεβαίνουν άρθρα του τύπου: « δέκα βήματα για να κατακτήσετε τον άνδρα των ονείρων σας- θα αφήσω ασχολίαστο αυτό τον άνδρα των ονείρων σας- τι να κάνετε για να σαγηνεύσετε μια γυναίκα, πώς να φλερτάρετε κτλ κτλ και ο κατάλογος γίνεται μακρύτερος ημέρα με την ημέρα και θα προστίθενται και άλλα τέτοια εκπαιδευτικά κείμενα, αν δεν πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας και δεν ερωτευτούμε. Βέβαια για να είμαι δίκαιη θα πρέπει να πω ότι κυκλοφορούν και βιβλία, τα οποία δίνουν τις χρυσές συμβουλές και αυτομάτως βρίσκετε τον ιδανικό σύντροφο, αν τα επαληθέψει κανείς να με ενημερώσει παρακαλώ , να μην κρατήσει το μυστικό για τον εαυτό του.

Επίσης, πέρα από έρευνες ιατρών και ψυχολόγων που αποδεικνύουν ότι στη σημερινή εποχή, οι ανθρώπινες σχέσεις είναι πιο εύθραυστες , το φαινόμενο αυτό επαληθεύεται και στην καθημερινότητάς μας . Οι άνθρωποι σήμερα αγωνίζονται καθημερινά για την επιβίωση, αγωνιούν όχι πλέον για το μέλλον αλλά εν αντιθέσει για το παρόν και γενικότερα υπάρχει μια εγωιστική και καθαρά ατομικιστική προσέγγιση για τα πράγματα « έλα μωρέ ποιος έρωτας, τι να βάλω και άλλον μπελά στο κεφάλι μου, χαζός είμαι καλά είμαστε και έτσι..» . Εν μέρει βέβαια τους κατανοώ το πάρεις την απόφαση να είσαι μαζί με έναν άνθρωπο σημαίνει ότι αρχικά θα πρέπει να ενδιαφέρεσαι για έναν ακόμη άνθρωπο, να μοιράζεσαι πράγματα και συναισθήματα, να δίνεις και να δίνεσαι και γενικότερα να αισθάνεσαι… Κομματάκι δύσκολο στην εποχή μας όταν όλοι λίγο ή πολύ είμαστε τόσο μονόφθαλμοι και τόσο εγωκεντρικοί και καταλήγουμε αντί να ψαχτούμε μέσα μας για το τι πάει λάθος και δεν ερωτευόμαστε να κατηγορούμε τους άλλους και στο τέλος να χρησιμοποιούμε «οδηγίες» που μας έδωσαν οι φίλοι.

« Και θα γυρίσει να μου πει πάλι κάποιος και τι να κάνω βρε Ειρήνη ;» Το μόνο που έχω να του πω είναι να ζήσει, να βγει από το καβούκι του, από το καλά προστατευμένο του οχυρό και να τολμήσει, γιατί ο έρωτας όπως και κάποια άλλα πράγματα δεν γράφονται στα βιβλία αλλά στη ζωή, γιατί ο έρωτας δεν αρμόζει στους δειλούς. Δεν λέω είναι ωραίο να διαβάζεις ρομαντικές ιστορίες με ή χωρίς happy end. Άλλα για εμένα πιο μαγευτικό και σαγηνευτικό είναι κανείς να τις ζει και ας χαρεί ή και ας πληγωθεί, άλλωστε για αυτό ο έρωτας είναι ένα τόσο ξεχωριστό και μοναδικό συναίσθημα. Η πολυαγαπημένη μου γειτόνισσα, η κυρία Καλλιρόη κάθε φορά που πίνουμε καφέ συνηθίζει και μου λέει μια αγαπημένης της γαλλική φράση « Ο έρωτας είναι μια βελούδινη φλόγα που μια μας χαϊδεύει και μια μας καίει…» .Άλλωστε αυτό δεν είναι ο έρωτας μια θάλασσα που τη μια ημέρα έχει τρικυμία και την άλλη είναι λάδι- ήρεμη..

Ειρήνη Περπερίδου

 

Tags: , , , , , , , , , , , , ,